Pocysterski klasztorny zespół gospodarczy położony w Pelplinie, w zakolu rzeki Wieżycy, między Placem Tumskim, al. Cystersów i ul. Jana Sobieskiego w skład którego wchodzi czternaście obiektów, m.in. młyn zbożowy, spichlerz czy dom młynarza.
Powstanie zespołu gospodarczego położonego w pobliżu Katedry Pelplińskiej związane jest z pojawieniem się na tym terenie w 1276 roku zakonu Cystersów, który w XIV i XV wieku kształtował stopniowo całe założenie o typowym programie budowlano-użytkowym, nawiązującym do wzorca macierzystego opactwa w Doberanie. O randze pelplińskich obiektów może świadczyć fakt, że nazwiska ich dzierżawców notowane były w kronice klasztornej począwszy od 1610 roku. A najbardziej zasłużeni z nich chowani byli w katedrze.
Przez wieki założenie zespołu zmieniało się, był on rozbudowywany. Do dzisiejszych czasów przetrwały wszystkie budynki poza młynem, z którego zachowały się jedynie mury obwodowe i niewielka część stropów. Jego odbudowę zakończono w 1949 roku.
Zespół posiada niezwykle ważne wartości historyczne. Stanowi ważny dokument dziejów dawnego opactwa cysterskiego, a następnie diecezji chełmińskiej i pelplińskiej. Jest świadectwem charakterystycznym dla kultury materialnej białych mnichów, umiejętnie i konsekwentnie wykorzystujących środowisko naturalne, ukształtowanie terenu i siły natury. Pomimo kasaty zakonu ocalał dzięki przejęciu przez kapitułę nowej diecezji i w przypadku najważniejszych obiektów zachował ciągłość funkcji aż do XX wieku.
Napisz komentarz
Komentarze