Zaznaczmy, że przebieg spotkania sądowego obu stron nie miały jeszcze charakteru rozprawy, a jedynie tzw. posiedzenia pojednawczego, gdzie sąd próbuje nakłonić do pojednania/kompromisu zwaśnione strony. Posiedzenie pojednawcze odbyło się w sprawie przeciwko Zenonowi D. oskarżonemu art. 212 par. 1. i 2. Kodeksu karnego (dop. pod tekstem). W wyniku przeprowadzonego losowania przydziału spraw, referentem sprawy wyznaczono sędzie Aleksandrę Jakubiak.
Mediacja wciąż możliwa?
Byliśmy obecni podczas wstępnych przesłuchań stron. Sąd nie zezwolił na zapis posiedzenia za pomocą nośników elektronicznych dyktafonu, aparatu fotograficznego, czy kamery na tym etapie postępowania. Odbyły się zwyczajowe procedury, na których Ryszard R. podał świadków, przedłożył dowody, złożył wyjaśnienia. Jak się dowiedzieliśmy oskarżony Zenon D. otrzymał 21 dni na przedłożenie świadków i dowodów. Strony nie wykluczyły możliwości rozwiązania sprawy w drodze mediacji.
Po posiedzeniu zapytaliśmy Zenona D. czy może wyjaśnić nam o co toczy się sprawa i jak ją widzi.
- Nie udzielam żadnych komentarzy – usłyszeliśmy.
Rozprawa we... wrześniu
Jak poinformował nas oskarżyciel prywatny przedmiotową sprawę skierowano na rozprawę główną, która odbędzie się 22 września 2026.
Przypomnijmy. Podczas Rady Miejskiej VIII kadencji w 2025 r. ówczesny radny Zenon D. zarzucił Ryszardowi R.: „Pan prezes... jest osobą skazaną prawomocnym wyrokiem sądowym, ma zakaz wykonywania zawodu”.
Zniesławienie, czyli pomówienie o postępowanie lub właściwości mogące poniżyć w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania, podlega odpowiedzialności karnej. W przypadku użycia środków masowego komunikowania sprawcy grozi grzywna, ograniczenie wolności lub kara do roku pozbawienia wolności. Postępowanie w takich sprawach prowadzone jest z oskarżenia prywatnego.
(tomm)
Zapisy te zwane potocznie „przepisami o zniesławienie” art. 212 brzmią:
Par. 1. Kto pomawia inną osobę, grupę osób, instytucję, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej o takie postępowanie lub właściwości, które mogą poniżyć ją w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności, npodlega grzywnie albo karze ograniczenia wolności.
Par. 2. Jeżeli sprawca dopuszcza się czynu określonego w par. 1 za pomocą środków masowego komunikowania, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.
Par. 3. W razie skazania za przestępstwo określone w par. 1 lub 2 sąd może orzec nawiązkę na rzecz pokrzywdzonego, Polskiego Czerwonego Krzyża albo na inny cel społeczny wskazany przez pokrzywdzonego.
Par. 4. Ściganie przestępstwa określonego w § 1 lub 2 odbywa się z oskarżenia prywatnego.
Napisz komentarz
Komentarze