Dziedzictwo szarych mnichów

Podczas ostatniego spotkania Rady Miejskiej jednogłośnie uchwalono, z inicjatywy burmistrza Andrzeja Stanucha, że 2008 r. zostanie ustanowiony Rokiem Cystersów. Kulminacyjne uroczystości z tej okazji odbędą się w czasie tegorocznych obchodów Dni Pelplina. Stolica diecezji pelplińskiej jest centralnym punktem w Pomorskiej Pętli Szlaku Cysterskiego. Wokół tej tematyki powstają inicjatywy, które sprzyjają rozwojowi Pomorza, w tym także samego Pelplina, jak chociażby Jarmark Cysterski, którego siódma edycja zgromadziła w tym roku kilka tysięcy osób. W Pelplinie odbędzie się szereg wydarzeń informacyjno – promocyjnych dotyczących dziedzictwa kulturowego Cystersów. Głównym wydarzeniem będzie IV Ogólnopolskie Forum gmin cysterskich, właścicieli obiektów cysterskich i pocysterskich zaplanowane na 20 – 24 września.
Biorąc pod uwagę rozwój Pelplina oraz potrzebę utrwalania dziedzictwa kulturowego szarych mnichów i promowanie turystyki alternatywnej, włodarze miasta zapraszają wszystkich do odwiedzin Pelplina oraz aktywnego uczestnictwa w tym przedsięwzięciu.


Cystersi - z kart historii
Cystersi (z łac. Ordo Cisterciensis) wywodzą się z benedyktynów i posługują się regułą benedyktyńską. Zakon założył w 1098 r. Robert z Molesme, pierwszy opat z Cîteaux (obecnie Saint-Nicolas-lès-Cîteaux) we Francji. Nazwa zakonu pochodzi od łacińskiej nazwy tego miejsca (Cistertium). Cystersi noszą biały habit z czarnym szkaplerzem przepasanym płóciennym pasem. Zakon wydał ok. 850 świętych i błogosławionych (najbardziej znanym jest św. Bernard z Clairvaux). Opactwa i klasztory cysterskie były w średniowieczu ważnymi ośrodkami kultywującymi kulturę, nauki, medycynę, wprowadzającymi postęp w rzemiośle i rolnictwie.
2 stycznia 1274 r. książę Mściwój II (Mestwin, Mszczuj) nadał Pelplin i okolicę cystersom, sprowadzonym do Pogódek z Doberanu w 1258 r. przez księcia lubiszewsko - tczewskiego Sambora II. Zakonnicy przybyli do Pelplina w wigilię święta apostołów Szymona i Judy, 27 października 1276 r. z opatem Wernerem na czele, nie rezygnując z dóbr ziemskich w Pogódkach i okolicy.