Przekazywanie papieskiego przesłania

Duchowni, politycy i zwykli ludzie opowiadają w niej o swoich przeżyciach; i o tym co zostało w nich po tych niezwykłych 27 latach (niemal) posługi JP II na Stolicy Piotrowej.
Posła Jana Kulasa zdążyliśmy już poznać jako tczewskiego kronikarza. W „Gazecie Tczewskiej” opublikował on. m.in. serię artykułów poświęconych „Solidarności” w Grodzie Sambora. Wydał też książkę „Grzegorz Ciechowski 1957-2001”. Ostatnio poznajemy posła także jako... blogera. Być może z pasji nauczycielskiej (Jan Kulas był wieloletnim pedagogiem, m.in. w Technikum Kolejowym, uczył tam historii) wziął się pomysł na napisanie i zadedykowanie książki młodym ludziom? Jej promocja odbyła się w Centrum Kultury i Sztuki.

Wspomnienie zmarłego papieża
Autor tak tłumaczy zamiar napisania książki:
- Idea pomnika pamięci Jana Pawła II, który powstał przed Kościołem NMP Matki Kościoła, zainspirowała mnie do stworzenia tej książki. Dziękuję ks. dziekanowi Stanisławowi Cieniewiczowi, bo to wszystko tam się narodziło.
Zdjęcie okładkowe, którym jest pomnik wzniesiony ze składek tczewian wykonał Marcin Derbis. Trudno powiedzieć, kto był jego pomysłodawcą. Faktem jest jednak, że idea ta została ogłoszona podczas mszy św. przed kościołem NMP, tuż po historycznym dla Tczewa przemarszu mieszkańców w hołdzie dla zmarłego Papieża.
Pomysł na książkę o Janie Pawle II na pierwszy rzut oka nie wydaje się czymś specjalnie oryginalnym. Jednak „Moje spotkania z papieżem Janem Pawłem II” są właściwie zbiorem tekstów: osobistych, wywiadów oraz wypowiedzi posła J. Kulasa jako polityka, będącego pod wrażeniem postaci Karola Wojtyły. I chyba w tej wielości tkwi jej siła. Dzieło tworzą materiały kilkunastu autorów. Koncepcją i redakcją zajmował się - oprócz Jana Kulasa – zespół w składzie: Wojciech Drzeżdżon, Kazimierz Ickiewicz, Małgorzata Kruk, Roman Liebrecht, Hanna Pacholska i ks. Piotr Wysga.

37 wyjątkowych świadectw
Radna Gertruda Pierzynowska doceniła to i wręczyła autorom po czerwonej róży:
- Przed laty wiele osób pisało dla papieża. Teraz piszemy o papieżu... Tradycyjną nagrodą literacką przyznawana przez Klub Studentów „Żak” jest czerwona róża, dlatego chciałabym ją wręczyć każdemu z redaktorów.
- To książka edukacyjna, ale nie dydaktyczna – ocenił podczas promocji jej recenzent dr Wojciech Drzeżdżon. – Każda wypowiedź to mikrokosmos wiary i nadziei. To także świadectwo dojrzałości i patriotyzmu autorów. 37 wyjątkowych świadectw spotkań z Papieżem. Wydaje się, że o Janie Pawle II powiedziano już wszystko. „Musicie wymagać nawet, gdy inni od was nie wymagają” – to motto wraz z książką dedykowane jest młodzieży.
Dla ks. bp. Jana Bernarda Szlagi postać Papieża jest ponad wszystkim, dla ks. Antoniego Dunajskiego autorytet Jana Pawła II obronił się do końca. Ks. proboszcz Piotr Wysga stwierdził:
– Mam tę radość, że Ojciec Święty mnie poznał. Publikacja jest interesującym opracowaniem bez zbędnej egzaltacji. Siłą rzeczy wycinkowym, bo nie sposób oddać w jednej pozycji wielkości Jana Pawła II.
W podobnym tonie wyraził się Kazimierz Ickiewicz:
- Książka pisana jest językiem przystępnym, zrozumiałym dla każdego. Są tu wywiady z duszpasterzami diecezji pelplińskiej, m.in. z ks. biskupem Janem Bernardem Szlagą i ks. Stanisławem Cieniewiczem. Składa się z części poświęconej nauczaniu Jana Pawła II, porusza problem starości, tego jak wyglądało pożegnanie Papieża. W publikacji znajdziemy też zarys jego biografii i spuścizny papieskiej, wykaz podstawowych źródeł o Janie Pawle II. Walorem są niepublikowane wcześniej zdjęcia, których autorami są często osoby piszące.

Pytania o przyszłość Europy
Promocja książki połączona była z sesją poświęconą pamięci papieża w 30. rocznicę jego wyboru na Stolicę Piotrową. Interesujące wypowiedzi przedstawili: prof. dr hab. Andrzej Chodubski, dr Wojciech Drzeżdżon oraz Kazimierz Ickiwicz i Jan Kulas. Poszczególne części uroczystości otwierał występ tenora Wojciecha Wentury.
- Cywilizacja miłości, wartości i tradycji, ale i techniki – mówił prof. Andrzej Chodubski w wykładzie o wizji Europy w nauczaniu Jana Pawła II. – Papież chciał wpływać na architekturę życia społecznego i politycznego Europy i świata. Zadawał pytania: jak należy rozumieć Europę i jak w niej funkcjonować. Zastanawiał się skąd pochodzi społeczeństwo europejskie. Pytał o przyszłość i mówił o niej, ale nie przedstawiał tego „wróżbiarsko”. Wyraźnie zaznaczał, że granice Europy wyznacza chrześcijaństwo. Polskę postrzegał jako przestrzeń kresową – miejsce, gdzie skupiają się elementy europejskie i azjatyckie. Równocześnie widział kraj nad Wisła jako część świata Zachodu.

Ojczyzna – skarbnica historii
Jan Kulas przypomniał pielgrzymkę parlamentarzystów w 2000 r., w której brał udział Podkreślił przesłanie prawdy w nauczaniu Ojca Świętego:
- Przesłanie Thomasa Moore’a, który umarł za prawdę... Zadaniem polityków jest czynienie dobra, kształtowanie świata bardziej przyjaznym i ludzkim. Wolność jest zadana i wydana. Kard. Stanisław Dziwisz podkreśla, że najważniejszym są wysokie standardy „dostrzegające” dobro wspólne i dobro ojczyzny.
- Papież podkreślał znaczenie wspólnej pracy dla wspólnego dobra – oświadczył Kazimierz Ickiewicz, dla którego postać papieża to przede wszystkim przykład patriotyzmu i przywiązania do ojczystej ziemi. - Podkreślał, że człowiek od dziecka wiąże się z całym dziedzictwem ojczyzny, które stanowi dziedzictwo nie tylko materialne, ale i skarbnicę wartości dziejowej. Jak wielkim szacunkiem obdarzył Polaków świadczą jego częste zawołania i pozdrowienia do rodaków. Papież doceniał też małe ojczyzny. W 1999 r. zwrócił się do Kaszubów z prośbą o pielęgnację tradycji i przekazywanie historii. Ojciec Św. nie obawiał się używania mocnych słów wobec tych, którzy krzywdzą słabszych. Mocno przeżył stan wojenny. Podczas pielgrzymki powiedział, że będzie przyglądał się wydarzeniom stanu wojennego. Określał siebie jako syna polskiego narodu. Ziemio świadectwa, trudnego wyzwania. Wartości patriotycznych nie można zmierzyć jakimś równaniem matematycznym. „Dla nas po Bogu najważniejsza miłość to Polska” – powiedział kard. Stefan Wyszyński.