Pamięć o trudnych kartach historii

Przy pomniku zebrali się włodarze miasta i powiatu, kombatanci, przedstawiciele służb mundurowych, samorządowcy, harcerze oraz młodzież szkół ponadgimnazjalnych. Złożono wieńce i kwiaty, były okolicznościowe przemówienia.

Agresorów było dwóch
- Polski Wrzesień był przez dziesięciolecia jedną z najbardziej zakłamanych kart naszej historii – mówi Kazimierz Ickiewicz, wiceprzewodniczący Rady Miasta Tczewa. – Nie wolno było wspomnieć, że odpowiedzialność za rozpętanie wojny ponoszą dwaj zbrodniarze: Hitler i Stalin. Że faktycznie we wrześniu 1939 roku walczyliśmy z dwoma najeźdźcami: niemieckim i sowieckim. Komunistyczna propaganda obowiązkowo rysowała obraz kampanii w czarnych barwach, bez respektu dla faktów. Mit o „bezprzykładnej klęsce” miał przesłonić współudział „najlepszego” sojusznika Hitlera” w czwartym rozbiorze Polski po 17 września 1939 roku.
- Polskie spojrzenie na tragedię 17 września  nie może się ograniczać tylko do rocznicowych wspominków – stwierdza tczewski radny Kazimierze Sosnowski. – Zostaliśmy jako pierwsi doświadczeni przez państwo, w którym rządził bies, a życie ludzkie nie miało tam żadnej wartości. Przez państwo pozbawione Pana Boga i jakichkolwiek zasad, które chroniłyby człowieka przed bezkarnością policji politycznej, systemem obozów koncentracyjnych tzw. gułagów i zbrodniczymi „przesiedleniami” Powinniśmy zdecydowanie rozdzielać nasz stosunek do Rosjan – narodu jeszcze bardziej doświadczonego przez sowiecki komunizm – od stosunku do systemu i jego ideologii...

Nikt nie ściga za komunizm
- Jest rzeczą wielce wymowną – z perspektywy polskich doświadczeń – że w  obecnej Polsce przeciwnicy polityczni, by się nawzajem zdyskredytować, używają słowa „faszyzm”, „faszysta” – dodaje Kazimierz Smoliński. - Słowo „komunizm”, „komunista” do tego się nie nadaje, boi jest „oswojone” przez kilkadziesiąt lat realnie istniejącego systemu... Znamienne że żaden policjant nie ściga  w Europie stron internetowych propagujących komunizm. Polacy mają szczególne prawo, by świadczyć w tej sprawie na forum narodów. Przedtem jednak sami musimy zerwać z siebie kokon, który nam narzucono w czasach Polski sowieckiej. Droga do tego prowadzi przez powszechną edukację historyczną , o którą apeluję, by kolejne pokolenia Polaków nie zapomniały tej bolesnej daty.  
- Zatrważające dane przynosi OBOP – informuje Mirosław Kaffka, radny miejski (PiS), który trzy lata temu zainicjował uroczystości. - Tylko 50 proc. Polaków wie, co kryje się za tą datą. Przytoczę więc słowa napisu wyryte na pomniku: „Jeśli zapomnę o nich, ty Boże zapomnij o mnie.

Trzy pokolenia pamięci
- Dużo tutaj padło słów o historii – zauważa Mieczysław Chrzanowski, przewodniczący Tczewskiego Konwentu Organizacji Kombatanckich. - Chcę jednak przypomnieć, że wielu obywateli w ramach ewakuacji trafiło na obrzeża ziem wschodnich Polski, gdzie zastał ich 17 września. Jako 16-latek widziałem to na własne oczy.
- Bardzo się cieszę, patrząc na was, młodzież, na liczne poczty sztandarowe (było 12 pocztów – dop. red.) – mówi Piotr Wysga, proboszcz parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego. - Dawniej, gdyby uczeń zapytał, co było 17 września, byłby wyrzucony ze szkoły. Mój ojciec, artylerzysta i czołgista, został rozbrojony przez żołnierzy Armii Czerwonej i internowany we Lwowie.
– Stoją tutaj trzy pokolenia – dodaje Zenon Odya, prezydent Tczewa. – Pierwsze, kombatantów, pamiętających tamte tragiczne dni. Drugie, moje, które dzięki Bogu wojny nie przeżyło i nie musiało walczyć. Ale o tych wydarzeniach 17 września nie mogliśmy się uczyć. Prawdziwej historii dowiadywaliśmy się z bibuł, z prasy podziemnej. Jednak moje pokolenie otrzymało dar wolności.  Jest też trzecie pokolenie, które o np. o Katyniu dowiedziało się z lekcji historii.

Prawda i kłamstwo
„Blisko 250 tysięcy polskich żołnierzy zostało uwięzionych i wywiezionych do łagrów. 22 tysiące oficerów zostało zamordowanych w Charkowie, Katyniu, Kozielsku. W latach 1940-1941 w czterech wielkich akcjach wywózki deportowano w głąb ZSRR 1 mln 80 tys. – nauczycieli, lekarzy, inżynierów, pracowników państwowych, działaczy politycznych... Była to akcja celowego wyniszczania polskiej inteligencji – warstwy, która zawsze stanowiła ostoję polskości” – z przemówienia Kazimierza Ickiewicza, 17 września 2008 r.
„Wtargnąwszy do Polski niemiecka armia faszystowska w błyskawicznym tempie posuwała się na wschód. Śpieszyła zagarnąć Ukrainę Zachodnią i Białoruś Zachodnią i zapewnić sobie jak najbardziej dogodne pozycje do przyszłej wojny przeciwko Związkowi Radzieckiemu. Rząd radziecki nie mógł pozostawić w nieszczęściu swych braci – Ukraińców i Białorusinów. Na rozkaz dowództwa naczelnego wojska radzieckie w dniu 17 września 1939 r. przekroczyły granicę i wzięły w obronę życie i mienie ludności Białorusi Zachodniej i Ukrainy Zachodniej” – Historia ZSRR, część III, Warszawa 1955 r.
Ani słowa o tajnym załączniku do paktu Ribbentrop-Mołotow, w myśl którego ZSRR zobowiązał się do zbrojnego wystąpienia przeciw Polsce w sytuacji, gdyby III Rzesza znalazła się w stanie wojny z Polską. Jak Sowieci „bronili” ludność polską na Wschodnich Kresach Rzeczpospolitej, pamiętamy. Do dzisiaj imperialna Rosja nie chce uznać za ludobójstwo zbrodnie popełnione w Katyniu, Ostaszkowie, Charkowie, Miednoje, Kozielsku.