Historia Tczewa: 1868 rok - wojskowe fortyfikacje przekazane miastu

Wtedy to władze państwa pruskiego przekazały bastiony miastu. Spowodowało to, że straciły one wojskowy charakter, a tym samym mogły zostać rozebrane lub też użyte do celów budowlanych.

Rozbieranie militarnych umocnień
Inne części fortyfikacji, a więc mury, już od dawna leżały w gestii miasta. Korzystając z tej okazji poczęto je już w latach 30. XIX wieku rozbierać w niektórych częściach. Od dawna już nie spełniały swojej roli, a ich niszczejący stan powodował zagrożenie dla mieszkańców. Szczególnie bramy wjazdowe blokowały swobodny rozwój transportu w mieście. Niekiedy też o wolnostojące części murów opierały się budowane domy.
Obecnie ruiny średniowiecznych murów miejskich możemy oglądać przy ulicach: Jarosława Dąbrowskiego, Krótkiej, Rybackiej oraz Zamkowej. Obok Fary stanowią one najstarszą część miasta.

Nowe tereny pod zabudowę
Wspomniane powyżej bastiony były natomiast składową napoleońskich fortyfikacji z początków XIX wieku. Jak obliczyli historycy rozciągały się one dookoła Tczewa w odległości dochodzącej do 1800 kroków. Po zakończeniu epoki francuskiego cesarza Prusy postanowili pozostawić je, tworząc z miasta fortecę. Miała ona o tyle dziwny charakter, że nie stacjonowało na stałe w Tczewie jakiekolwiek wojsko. Bastionami i innymi umocnieniami opiekował się strażnik.
Po przejęciu bastionów w 1868 roku miasto zwlekało z podjęciem działań mających na celu rozbiórkę napoleońskich fortyfikacji. Głównym powodem był brak środków na takie zabiegi. Dopiero pod koniec XIX wieku podjęto decyzję o likwidacji wszystkich ziemnych umocnień. Wtedy to zyskano nowe tereny pod zabudowę. Miasto raz na zawsze zostało wyzwolone z wojskowych planów dawnych przodków. Dzisiaj, gdy minął cały wiek, Stare Miasto stanowi tylko ułamek Tczewa.


Na podstawie: Historia Tczewa, pod red. W. Długokęckiego, Tczew 1998.