Żale do władz: dziurawe drogi, brak ścieżek rowerowych, zaniedbana starówka...

Rubrykę „To mnie denerwuje” wprowadziliśmy w „Gazecie Tczewskiej” z myślą o tych, którym wizerunek miasta nie jest obojętny. Na widok śmietniska na jednej ze staromiejskich uliczek inny mieszkaniec Tczewa machnie ręką (a być może i sam dorzuci od siebie papierek po batoniku czy gumie do żucia), ale nasz Czytelnik złapie się za głowę i napisze do nas list (kto wie, być może przeczyta go jakiś urzędnik?). W ten sposób wspomniana rubryka funkcjonuje i spełnia swoją rolę. Z jednej strony nas to cieszy, z drugiej - ponieważ poruszane zarówno przez Was, jak i przez nas problemy powtarzają się naprawdę bardzo rzadko (co świadczy o tym, jak bardzo jest ich dużo) - niepokoi. Martwi również fakt, że zdecydowana większość z nich nie jest eliminowana...
Co denerwowało nas w minionym roku? Zapraszamy do lektury rocznego podsumowania treści publikowanych w rubryce „To mnie denerwuje”.

Korki rozwiązały problem
W jednym z pierwszych w 2009 r. wydań „Gazety Tczewskiej” odreagowaliśmy na sklepowych ochroniarzach. „Potrafią oni czasem naprawdę zniechęcić do zakupów” - pisaliśmy. Autor felietonu, niżej podpisany, zauważył, że wystarczy się nie ogolić lub wsadzić do kieszeni rękę, by ochroniarz uaktywnił się jakby kupujący miał na sobie „turban, tunikę i antenkę detonatora wystającą z kieszeni”. Słyszeliście o samospełniającym się proroctwie? Zasada dotyczy również sklepowych ochroniarzy - tak uważnie ci się przyglądają, że w końcu naprawdę zaczynasz zachowywać się podejrzanie. Cóż, mi już przeszło - jeżeli taki nadgorliwiec zaczyna za mną łazić, droczę się z nim manewrując między regałami lub klepiąc się po kieszeniach. Tak dla rozluźnienia atmosfery.
Poważniejszym problemem zajęliśmy się w jednym z kolejnych wydań gazety. „Gdzie naszym kierowcom do tych z W. Brytanii (to tylko przykład - jeden z wielu), którzy zwalniają kiedy tylko dostrzegą szykującego się do przekroczenia jezdni pieszego. Przecież to egzotyka!” - pisaliśmy. Niejednokrotnie byliśmy świadkami tzw. „śmignięcia” przed nosem próbującemu przejść przez jezdnię pieszemu. „Drodzy kierowcy” - apelowaliśmy - „Kodeks drogowy to nie literatura fantastyczna! Wyssane z palca nie są tym bardziej paragrafy o punktach karnych (8 za nieustąpienie pierwszeństwa pieszemu znajdującemu się na oznakowanym przejściu) i mandatach (350 zł za nieustąpienie przez kierującego pojazdem pierwszeństwa pieszym znajdującym się na przejściu)”. Aż kilka miesięcy czekaliśmy na ripostę któregoś z kierowców. W swoim liście stwierdził on, że i piesi nie są bez winy. „Wchodząc na jezdnię nie zawsze zwracają uwagę na nadjeżdżające auta” - pisał autor.
Zapewne byłby to problem nadal aktualny... gdyby nie korki. Kto by pomyślał, że o problemie tczewskich dróg można mówić również w superlatywach!

Kiedy runie most?
„Piątek, godz. 18.15. Ulice tczewskiej Starówki pustoszeją. Znikają przechodnie, przepadają gdzieś irytujący ulotkarze, ze sklepów wybiegają ostatnie ekspedientki. Stare Miasto zamiera. Na krótko, ponieważ w okolicach Żabki zbiera się ok. 7-osobowa grupka młodzieńców. Jeden z nich, ten z głupią fryzurą i tubalnym głosem, popycha swojego kolegę i krzyczy mu prosto w twarz, że jak nie wejdzie do sklepu i nie kupi tego piwa, to dostanie TAKI wpi…ol, że hej!”.
O tych i innych staromiejskich „atrakcjach” pisałem niejednokrotnie. Niestety, tu bez zmian - specyficzna magia tczewskiej Starówki wciąż jest silna. Jestem przekonany, że temat powróci na łamy „To mnie denerwuje” nie raz i nie dwa.
...podobnie jak sprawa mostu. Jego zawalenie wywróżył w jednym ze swoich felietonów Przemysław Zieliński: „2034 r., Bulwar Nadwiślański: - Jeszcze kilka lat temu, za moimi plecami, podziwialibyście państwo jeden z najbardziej wyjątkowych mostów w Europie - powiedział przewodnik do grupki turystów stojących nad brzegiem Wisły w Tczewie. - Zachowały się tylko najstarsze przęsła oraz dwie wieżyczki. Pozostałe dwie z braku konserwacji runęły do rzeki”.
Rok 2034? Widocznie kolega jest optymistą.

Tczew nie dla rowerzystów
O tym, że lista miejsc, których brakuje na mapie Tczewa, nie jest krótka, pisał znowuż niżej podpisany. „Do najczęściej wymienianych kina i aquaparku dorzuciłbym klub muzyczny. Nie kolejną Trombę czy Famę, ale prawdziwą, muzyczną fortecę urządzoną na modłę gdyńskiego Ucha czy gdańskiego Parlamentu - niewielka, choć wygodna scena, dobre nagłośnienie i punkt gastronomiczny z portretem Johnny’ego Casha nad barem”. Reakcja? Owszem - „Kim jest Johnny Cash?”. Matko!
Na fakt, że kolarze w Tczewie nie mają lekko, zwrócił uwagę Wawrzyniec Mocny. „Chociaż z rzadka powstają jakieś ścieżki rowerowe, to jednak dostać się tylko przy ich użyciu na dowolny kraniec miasta jest niemożliwością” - pisał. Kolega skrytykował przy okazji ich oznakowanie: „Przede wszystkim są one niejednolite kolorystycznie. Co jest mylące, gdy raz widać czerwony chodnik brukowy, a raz szarą ścieżkę rowerową i na odwrót. (...) Brakuje też wygodnych zjazdów. Ścieżka nagle po prostu się kończy!”.
A ponieważ jesteśmy nie tylko czepialscy, ale i złośliwi, zapewniamy rowerzystów, że szybciej dojadą szlakiem Grzymisława do Gniewu, niż źle oznakowanymi skrawkami ścieżek na drugi koniec miasta.

Źle się dzieje na dworcu PKP
Od jednej z Czytelniczek dostaliśmy list, w którym skarży się ona na panujący na dworcu PKP chaos - „Już kilka razy spóźniłam się na pociąg, zdarzało mi się też w ogóle nie dojechać na uczelnię. Czas odjazdu pociągu jest całkowicie sprzeczny z godziną podaną na tablicy informacyjnej i z tym, który ustnie przekazano mi w kolejowej Informacji. Nie wspomnę już o tym, że rzadko kiedy można dodzwonić się do tczewskiej Informacji PKP w celu uzyskania choćby przybliżonych wiadomości odnośnie odjazdu pociąg”.
Cóż, w związku z trwającymi pracami remontowymi oraz niedawną zmianą rozkładu jazdy pociągów, jest coraz gorzej. A kiedy już spóźnisz się na pociąg, „rozrywkę” zagwarantują ci - o czym pisaliśmy już niejednokrotnie - lokalni menele: „Jestem mieszkańcem Pelplina, pracuję w Tczewie. Do zakładu dojeżdżam busem. Codziennie bywam na tczewskim dworcu, który okupuje stała grupka mężczyzn zaczepiająca przechodniów i żebrząca o pieniądze” - pisał Dojeżdżający. Dwa tygodnie temu pisałem o tym i ja, problem jest nadal aktualny. Czy do rozwiązania? Mówi się, że Gminny Program Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych i Przeciwdziałania Narkomanii jest nieskuteczny...

Młodzież młodzieży nie równa
„Jestem gdynianką. Wczoraj przyjechałam do Tczewa i w autobusie kupiłam bilet ulgowy, ponieważ mam 16 lat. Wkrótce potem wsiedli kontrolerzy, więc okazałam swój bilet i legitymację. A oni ku mojemu zdumieniu wypisali mi mandat, gdyż jak się okazało moja szkolna legitymacja nie uprawnia w Tczewie do przejazdu z ulgowym biletem” - to jeden z wielu listów, które dostaliśmy od młodzieży spoza miasta. Otóż po wprowadzeniu Karty Miejskiej okazało się, że mieszkańcom gmin ościennych, dojeżdżający np. do szkoły w Tczewie, nie przysługuje ulga. Jesteśmy przekonani, że problem ten rozwiązany zostałby dużo szybciej, gdyby nie ciągnące się w nieskończoność audyty i stawiane przez Veolię ultimata.
Na zakończenie o organizacji koncertów. Po wycieczce do Płocka na koncert jednego z moich ulubionych zespołów, napisałem: „Występ w Płocku obejrzałem… za darmo! Ja oraz ok. 15 tys. pozostałych widzów - nie tylko z Polski, ale i z Niemiec, Chorwacji, Litwy, Słowenii, Rosji… 15 tys.! Chciałbym przypomnieć dla jak szczątkowej widowni zagrał w Tczewie Ray Wilson - szumnie zapowiadana gwiazda tegorocznego lata". Organizatorom tego typu imprez wytknąłem brak intuicji: „Spójrzmy prawdzie w oczy - na Raya Wilsona czy Bad Boys Blue 15-tysięczna widownia z Polski i z zagranicy nie przyjedzie”.
Podobno z okazji 750-lecia miasta zagra dla tczewian Budka Suflera. Tczewianie, jeśli będzie pogoda, na pewno w wydarzeniu tym wezmą udział („dzieciaki wrzuci się na karuzelę, a my pójdziemy pod parasolki”), natomiast na gości spoza granicy - nawet jeśli mowa o granicy miasta - nie ma co liczyć. Sto lat, 750-letni Tczewie!

Denerwowały nas również...
...walające się pod nogami psie odchody (bez zmian), brak synchronizacji świateł na jednym z przejść (zależy jak się trafi), brudna i zaniedbana Starówka (pomimo kilku odświeżonych kamienic - bez zmian), brak kina (bez... zieeew... zmian), dziurawe chodniki (bez zmian), wandalizm i chuligaństwo (jw.) A poza tym cała masa spraw pomniejszych, o których nie wspomnimy tu z powodu braku miejsca (zgadza się, jest tego taaak bardzo dużo!).