Burzliwe dzieje Sanktuarium Maryjnego. Kościół, który 8 września 1968 r. gościł kardynała Karola Wojtyłę

Początki istnienia parafii w Piasecznie sięgają prawdopodobnie pierwszej połowy XIII wieku. Wówczas, około 1220 r., w nieodległej wsi Tymawa, osadzono hiszpańskich rycerzy, zwanych kalatrawensami, których głównym zadaniem miało być pełnienie obowiązków duszpasterskich wśród okolicznych mieszkańców.

Zakon Krzyżacki i Jan III Sobieski
W 1305 r. pieczę nad rozkwitającą parafią piasecką przejął Zakon Krzyżacki, który w latach 1347-1348 przyczynił się do wybudowania na terenie Piaseczna pierwszego kościoła murowanego pw. Najświętszej Maryi Panny (dzisiejsze prezbiterium). Miało to miejsce w okresie panowania wielkiego mistrza Henryka Dusemera. Fakt ten dokumentuje starogermański napis umieszczony na ostatniej warstwie cegieł, okalających obecne prezbiterium kościoła parafialnego.
Pierwotne wyposażenie świątyni spłonęło podczas najazdu szwedzkiego w 1655 r. Ocalała wtedy jedynie łaskami słynąca Figura Matki Boskiej Piaseckiej (wraz z licznymi wotami dziękczynnymi), która za sprawą ówczesnego proboszcza – ks. Marcjana Stojanowskiego została przewieziona na terytorium niezdobytego przez Szwedów Gdańska. Warto zaznaczyć, że to sam król, Jan III Sobieski przyczynił się do częściowego odbudowania spustoszonego przez szwedzkie najazdy kościoła. Z jego inicjatywy wnętrze świątyni zwieńczone zostało usianym gwiazdami sklepieniem barokowym, będącym formą podziękowania Piaseckiej Orędowniczce za zwycięstwo odniesione w bitwie pod Chocimiem. Godna odnotowania jest też działalność ks. Adama Jana Niesiołowskiego, pełniącego funkcję piaseckiego proboszcza w latach 1731-1781, któremu kościół zawdzięcza bogato zdobione, zharmonizowane pod wieloma względami wnętrze, podziwiane przez zwiedzających do dnia dzisiejszego.
 
Pięć cudów
Swą niegasnącą sławę kościół w Piasecznie zawdzięcza licznym łaskom wyjednanym przed Figurą Najświętszej Maryi Panny, Królowej Pomorza, które to łaski, dzięki staraniom proboszczów piaseckich, zostały skrupulatnie udokumentowane i następnie poddane ocenie biskupa kujawsko-pomorskiego Mikołaja Gniewosza. Biskup jednak, niezdolny do wydania jakiejkolwiek opinii w tejże sprawie, przekazał otrzymany materiał dowodowy specjalnie w tym celu powołanej komisji diecezjalnej, która wybrała pięć najoczywistszych cudów, uznając je tym samym za autentyczne.
W oparciu o  przygotowane przez komisję oświadczenie, 24 lipca 1649 r. biskup Mikołaj Gniewosz wydał w Smogorzewie ogólnopolski dekret (przechowywany do dnia dzisiejszego w archiwum parafialnym w Piasecznie) urzędowo zatwierdzający kult łaskami słynącej Figury Matki Boskiej Piaseckiej.
 
Wybitni kapłani
Warto wspomnieć o wybranych proboszczach piaseckich, umiejętnie łączących gorliwą posługę Bożą z widoczną na pierwszy rzut oka sumiennością w wypełnianiu obowiązków duszpasterskich.
Za wybitnego kapłana uznać należy działacza, a jednocześnie niezapomnianego sprzymierzeńca ludu, ks. Augustyna Schaeffera (1805-1880), współzałożyciela Włościańskiego Towarzystwa Rolniczego w Piasecznie, aktywnego członka oraz propagatora Towarzystwa Pomocy Naukowej dla młodzieży Prus Wschodnich, wreszcie założyciela Bractwa Trzeźwości, dobroczyńcę ubogich, a także niestrudzonego spowiednika pielgrzymów przybywających do piaseckiego Sanktuarium Maryjnego.
W pamięci piaseckich parafian na trwale pozostał ks. Anastazy Kowalski (1834-1920), powołany do funkcji proboszcza 20 września 1881 r. To on w  styczniu 1920 r. witał w Piasecznie wojsko polskie pod dowództwem gen. Józefa Hallera i to on prawie niewidomy macał (…) żołnierskie guziki, a kiedy dotknął polskiego orła, popłakał się przekazując oficerowi klucze do świątyni.
Najtragiczniejszy los spotkał ks. Augustyna Bukolta, pełniącego funkcję proboszcza w latach 1920-1939. Jesienią 1939 r., wraz z organistą – Ksawerym Pozorskim, został on w bestialski sposób zamordowany w Lesie Szpęgawskim.
W czasie trwania okupacji hitlerowskiej niedzielne nabożeństwa ograniczone zostały do minimum. Zakazano organizowania dorocznych uroczystości odpustowych. Masowo niszczono wszelkie obiekty sakralne, a także symbole wiary katolickiej – krzyże, przydrożne kapliczki Bożej Męki itd. Nigdy jednak nie dopuszczono się profanacji piaseckiej Studzienki. Dlaczego? Niezbadane są Boskie zamierzenia…
 
Pięciu powojennych proboszczów
Działalność duszpasterska w Sanktuarium Maryjnym w Piasecznie, począwszy od 1945 r. aż do 31 maja 1967 r., przypadła w udziale księżom zmartwychwstańcom: ks. Kazimierzowi Połczyńskiemu (1945 - 1946), ks. Piotrowi Kaglikowi (1946 - 1962), ks. Ludwikowi Jurzakowi (1962 - 1964), a także ks. Kazimierzowi Linkiewiczowi (1962 - 1967). Pod koniec maja 1967 r. obowiązki wspomnianych kapłanów przejął przybyły wprost od biskupa pelplińskiego ks. dr Kazimierz Myszkowski. 13 maja został on formalnie mianowany przez biskupa ordynariusza, Kazimierza Józefa Kowalskiego piątym powojennym proboszczem piaseckim. Proboszczem, którego już na starcie czekało nie lada wyzwanie… Chodziło o przygotowanie łaskami słynącej Figury Matki Boskiej Piaseckiej do - zaplanowanej na niedzielę, 8 września 1968 r. - koronacji, której dokonał ówczesny metropolita krakowski, ks. kardynał Karol Wojtyła, przyszły Ojciec Święty. Było to pierwsze spektakularne zwycięstwo odniesione przez ks. Kazimierza Myszkowskiego. Z czasem pojawiły się kolejne sukcesy, m.in. zagospodarowanie terenów przy Studzience (kaplica, Droga Krzyżowa), budowa kaplicy katechetycznej w Rakowcu, a także liczne prace konserwatorskie prowadzone w kościele parafialnym.

Uroczystości odpustowe
Szczególną cześć łaskami słynącej Figurze Matki Boskiej Piaseckiej, Królowej Pomorza, wierni składać mogą podczas dorocznych uroczystości odpustowych, organizowanych w następujących terminach:
● 8 maja - Matki Jedności (odpust ekumeniczny);
● 16 lipca - Matki Boskiej Szkaplerznej;
● 8 września - Narodzenia Najświętszej Maryi Panny (przez całą oktawę do następnej niedzieli włącznie).