Medale Wdzięczności za pomoc zza granicy w stanie wojennym

Walka z komunizmem „Solidarności” oraz jej zwycięstwo byłoby znacznie trudniejsze do osiągnięcia, gdyby nie pomoc wielu ludzi dobrej woli z całego świata. To oni w latach 80-tych organizowali działające ofiarnie komitety wsparcia Solidarności i opozycji demokratycznej w Polsce. Pokłosiem tej działalności były dary charytatywne, pieniądze, środki medyczne, sprzęt poligraficzny i radiowy – docierające także do powiatu tczewskiego. Bardzo ważne było wsparcie udzielone przez zachodnich intelektualistów, którzy udzielali wsparcia politycznego za pomocą publikacji książkowych nt. ruchu solidarnościowego i walki Polaków z komunizmem.

Uroczystość w ambasadzie
Niedawno podczas uroczystości w Ambasadzie RP w Berlinie z udziałem ambasadora J. Margańskiego, wręczono Medale Wdzięczności ECS, odznaczenia honorujące osoby z zagranicy wspierające Polskę i Polaków w czasach komunizmu. Wręczył je dyrektor Europejskiego Centrum Solidarności B. Kerski. Medale ustanowiono w 30 rocznicę powstania „Solidarności”.
Powędrowały one m.in. do  Margret i Hansa Ludwiga Thiel
- Ich działalność rozpoczęła się w wyniku przyjaźni z Alfredem i Janiną Różdżyńskimi, którym od 1980 r. przesyłali paczki z odzieżą i żywnością – informuje Aleksandra Dulkiewicz, z Biura PR Europejskiego Centrum Solidarności. - Organizowali akcje zbierania darów dla Polski w swoim rodzinnym mieście Münster, gdzie należąca do nich apteka, zmieniała się w magazyn z odzieżą i żywnością. Państwo Margret i Hans Ludwig Thiel wielokrotnie odwiedzali Polskę, osobiście uczestniczyli też i pokryli koszty transportu darów z największej akcji zbiórkowej, z której pomoc trafiła do parafii pw. Bożego Ciała w Pelplinie. Ich zaangażowanie stało się inspiracją dla kolejnych oddolnych inicjatywy mieszkańców Münster na rzecz mieszkańców Pelplina.
Ta bezinteresowna pomoc często owocowała potem wieloma zawiązanymi przyjaźniami z polskimi rodzinami.

Za działalność lokalną
Za wspieranie społeczności lokalnych w okresie komunizmu odznaczano także:
Alberta Daase, który był kierowcą samochodów dostawczych i woźnym w Martin-Butzer-Gymnasium w Dierdorfie, od 1980 r. przekazując dary m. in. sprzęt sportowy, pomoc naukową, materiały biurowe i edukacyjne, ale także setki mebli szkolnych, które przekazano również innym placówkom. Albert Daase zaangażował się osobiście w pomoc dla Krotoszyna. W tę pomoc zaangażowała się także jego żona.
Z kolei wyróżniona Hansa Wernera – Gellner w okresie, którym mowa pełnił funkcję wicedyrektora w Martin-Butzer-Gymnasium w Dierdorfie. Był głównym inspiratorem nawiązania współpracy z LO im. H. Kołłątaja w Krotoszynie. Nie udało się tej współpracy prowadzić legalnie, a gdy była ona kontynuowana przez nieformalne kontakty, często była utridniana i kontrolowana.
Hans-Werner Gellner organizował pomoc dla liceum krotoszyńskiefo i środowiska miejskiego, której zakres obejmował transport leków dla miejscowych aptek, poprzez środki żywnościowe, aż po meble, sprzęt biurowy i pomoce naukowe dla szkół.
Odznaczono również niemieckich intelektualistów, którzy w latach 80. wspierali „Solidarność” poprzez działalność naukową i społeczną. Wyróżniono: Hermanna Kuhn, dr. Petera Raina, Klausa Staeck, prof. dr. Melanie Tatur.