Patron ładu moralnego

Relikwie bł. ks. Jerzego Popiełuszki w parafii pw. św. Józefa

Relikwie kapelana „Solidarności”, brutalnie zamordowanego przez funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa, przyjechały do Tczewa z parafii pw. św. Stanisława Kostki w Warszawie, gdzie znajduje się grób błogosławionego.

Kształtował sumienia
- Ks. Popiełuszko jest nowym patronem ładu moralnego - powiedział ks. prałat Antoni Dunajski, proboszcz parafii pw. św. Józefa. - Za swojego życia kształtował nasze sumienia i mam nadzieję, że nadal będzie to robił.
Podczas mszy św. odczytano także certyfikat potwierdzający autentyczność relikwii, fragmentu kości męczennika, którego papież Benedykt XVI ogłosił błogosławionym 6 czerwca 2010 r. Miesiąc temu relikwie bł. ks. Popiełuszki otrzymała także parafia pw. Podwyższenia Krzyża Św. w Tczewie.

Razem w wojsku
Ks. prałat Antoni Dunajski w latach 1966-1968 wraz z księdzem Jerzym Popiełuszko, wtedy jeszcze klerykiem, służył w jednostce w Bartoszycach. Tak wspominał go w rozmowie z „Gazetą Tczewską” przed rokiem:
- W tym czasie trudno jeszcze było patrzeć na Jurka jako tego, kim będzie po latach. Nie był w mojej kompanii, ale mieszkaliśmy w tym samym bloku. Na pewno był to jeden z przewidywalnych chłopaków. Nie należał wówczas do liderów, przywódców, którzy nadawali ton biegom wydarzeń, natomiast zawsze było wiadomo jak zachowa się w danej sytuacji. Był spokojny i koleżeński. Widać było wyniesioną z domu wielką religijność, która ewidentnie pozostawała w sferze jego motywacji przy różnych działaniach. Po zakończeniu służby wojskowej nasze kontakty były już tylko okazjonalne. Jeszcze zanim został kapelanem „Solidarności” spotykałem się z nim, gdy przyjeżdżałem do Warszawy. Pamiętam jedno spotkanie w tamtejszej kurii biskupiej. Rozmawialiśmy głównie o sprawach duszpasterskich. Nie odczuwaliśmy potrzeby rozmowy na tematy polityczne, natomiast było widać, że nieobojętne mu było to, co się dzieje w kraju. Mówiąc o duszpasterstwie cały czas wspominał o ludziach, czego potrzebują i co powinniśmy im starać się dać jako kapłani. Nie o strukturach, pomysłach, przedsięwzięciach… To się rzucało w oczy.