O cesarzach brazylijskich, którzy wspierali sprawę Polską. Pierwszy był gen. Arciszewski...

Miłośnicy historii zobaczyć tam będą mogli m. in. plansze opowiadające o losach polskich emigrantach w Ameryce Południowej, informacje o kulturze, sporcie i religii.

Całe 1,5 mln osób!
22 września Stanisław Pawliszewski, prezes Zarządu  Towarzystwa Polsko-Brazylijskiego, dokonał uroczystego otwarcia wystawy. W oddziale Muzeum Historii Polskiego Ruchu Ludowego w Piasecznie zawisły tablice świadczące o wspólnej polsko-brazylijskiej historii.
- Ocenia się, że obecnie w Brazylii żyje ok. 1,5 mln Brazylijczyków polskiego pochodzenia i Polaków - tłumaczył St. Pawliszewski. - Polska grupa etniczna w Brazylii jest drugą pod względem wielkości polską diasporą - po Stanach Zjednoczonych.
Mówił też o tym, że potomkowie polskich imigrantów kultywują polskie tradycje i zwyczaje, język polski, polskie święta kościelne i narodowe oraz utrzymują kontakty rodzinne i turystyczne z ojczyzną swych przodków.
Podkreślić należy, że Brazylia była pierwszym krajem Ameryki Łacińskiej, który uznał niepodległą    Polskę już w sierpniu 1918 r. i ustanowił z nią stosunki dyplomatyczne w maju 1920 r. I to dla upamiętnienia tej rocznicy Towarzystwo Polsko-Brazylijskie przygotowało wystawę pt. „Polska i Brazylia bliższe niż się wydaje”.

Tak to się zaczęło...
Pierwsi Polacy przybyli do Brazylii w XVI wieku. Najsłynniejszym z nich był generał Krzysztof Arciszewski, dowódca wojsk holenderskich, który w okresie od 1629 do 1639 r. walczył z Portugalczykami w północno-wschodniej Brazylii (obecnie stan Pernambuco). Arciszewki był pierwszym Europejczykiem, który opisał zwyczaje niektórych plemion  indiańskich w północno-wschodniej Brazylii.
Na piaseckiej wystawie dowiedzieć się można m. in. kilku informacji dotyczących np. grupy  Polaków złożonej z ok. 30 rodzin z zaboru pruskiego z Siołkowic, która osiedliła się w Brazylii. Przewodniczył jej Sebastian Woś - Saporski, zwany „ojcem osadnictwa polskiego w Brazylii”. Grupa ta osiedliła się w miejscowości Brusque w stanie Santa Catarina na południu kraju. Po dwóch latach, w 1871 r., przeniosła się do stanu Parana, gdzie założyła pierwszą stałą kolonię polską w Brazylii w miejscowości Pilarzinho w pobliżu Kurytyby (stolicy stanu). W następnych latach powstawały nowe kolonie polskie wokół Kurytyby, tworząc „zielony pas” zaopatrujący stolicę stanu w artykuły rolne.

Brazylijska gorączka
Gówna fala emigracyjna do Brazylii, zwana „gorączką brazylijską”, przypadła na lata 80. i 90. XIX  oraz  początek XX wieku. Była to emigracja głównie chłopska „za chlebem”. Był to okres kiedy we wszystkich trzech zaborach i w wielu krajach europejskich panowała bieda i przeludnienie na wsi. W tym okresie Brazylia prowadziła politykę modernizacji kraju i zaludniania olbrzymich obszarów zwłaszcza na południu kraju. Potrzeba było nowych rąk do pracy, tym bardziej, że był to okres po zniesieniu niewolnictwa w Brazylii w 1888 r. Polscy imigranci otrzymywali działki ziemi, na których musieli karczować dżunglę, aby przygotować teren pod uprawę zbóż i zbudowanie chaty.

Sport, poeci i cesarze
Wystawa w Piasecznie to nie tylko suche fakty historyczne. Dowiedzieć się z niej można także jak wyglądała dotychczasowa rywalizacja sportowa między oboma krajami, którzy poeci brazylijscy inspirowali się Mickiewiczem oraz jacy cesarze z tego południowo amerykańskiego państwa wspierali sprawę polską.
Więcej informacji: Muzeum Historii Polskiego Ruchu Ludowego w Piasecznie k/Gniewa, 83-123 Piaseczno, tel. 58/ 535-14-29, mail: [email protected].