Euroregion Bałtyk - transgraniczna wymiana doświadczeń

Celem programu jest nawiązanie szerokiej współpracy kulturalnej przygranicznych miast i regionów: polskiego Pomorza, Warmii i Mazur oraz Obwodu Kaliningradzkiego.

Pielęgnowanie kontaktów
Projekt „Kultura i Sztuka” otrzymał dofinansowanie w ramach Programu Sąsiedztwa PL - LT - Obw. Kaliningradzki FR – Interreg IIIA / Tacis. W ramach tej części projektu odbywają się konferencje popularyzujące kulturę. Ostatnia odbyła się tuż przed świętami. Nie bez znaczenia jest pielęgnowanie wzajemnych kontaktów i integracja obu narodów. Planowane jest zresztą dołączenie do tej edycji Szwecji i Norwegii.
Działania te mają na długie lata zaprocentować wzmocnieniem konkurencyjności regionów poprzez nasilenie międzynarodowej współpracy. Także wspólną nauką pisania projektów, tak by na rzecz kultury regionu pozyskiwać środki unijne.

Okazja do integracji
- Myślę, że z sąsiadami warto współdziałać – mówi Tadeusz Żmijewski, dyr. CKiS w Tczewie. – Dzięki temu otwierają się nowe możliwości. Do tej pory przeszkolono już mnóstwo ludzi. A Rosjanie wykazują dużą wolę współpracy. Przy tym wszystkim są apolityczni. Tak naprawdę polityka rozgrywa się tylko na najwyższych szczeblach.  
Oczekiwania wobec partnerów krystalizują się. Ale już wiadomo, że CKiS zaangażuje się m.in. w projekt związany z działalnością edukacyjną – wymianą w zakresie plastyki i czytelnictwa.
- W czasie naszej ostatniej grudniowej konferencji omawialiśmy problemy w kilku blokach tematycznych, obejmujących organizacje pozarządowe, muzea, galerie i biblioteki – relacjonuje Anna Siudem, koordynator działalności kulturalnej CKiS. – Wiele uwagi poświęcono na omówienie sposobów prowadzenia edukacji artystycznej. W trakcie dotychczasowych spotkań wzięłam udział w warsztatach, dotyczących projektów międzynarodowej wymiany kulturalnej w oparciu o domy kultury - w Obw. Kaliningradzkim i Polsce. Także w grudniu spotkali się pracownicy: Domu Kultury w Starogardzie Gdańskim, Młodzieżowego Domu Kultury w Malborku, Dzierzgońskiego Domu Kultury, Żuławskiego Ośrodka Kultury oraz referatów kultury urzędów gmin: Rumii i Pszczółek. Dzięki temu mogliśmy razem pracować nad projektem. Gospodarze spotkania w Kaliningradzie zaprosili nas do zwiedzenia tamtejszych domów kultury w Swietłyj oraz Partyzanckoje.

Różnice w podejściu do kultury
Goście z Polski przekonali się, że wszystkie zajęcia dla dzieci i młodzieży w takich domach są bezpłatne. Chętni mogą z nich korzystać po kilka razy w tygodniu. W placówkach w Obw. Kalingradzkim duży nacisk kładzie się na klasykę: muzykę klasyczną, chóry i balet. Pracownicy kultury starają się odszukiwać zdolne artystycznie dzieci. Dzięki temu najmłodsi mogą kształtować swój talent w specjalnych szkołach artystycznych z internatem (z pełną opieką i wyżywieniem).
Placówki kulturalne w Rosji utrzymują się m.in. z wynajmowania swoich pomieszczeń na konkretne zlecenia. Ważnym elementem finansowania są sponsorzy, nazywani bossami. To zwykle przedstawiciele wielkich rosyjskich firm, najczęściej energetycznych. Instruktorzy w domach kultury  w przeliczeniu na złotówki zarabiają mniej niż w Polsce.
Grupy z naszego kraju spotkały się m.in. z Wiktorem Gripowskim z zespołu Kamerata Sambia oraz Wiktorem Bobkowem, dyrektorem Kaliningradzkiej Filharmonii.

Wymiana doświadczeń
- Nasi partnerzy z Obw. Kaliningradzkiego wyrazili chęć przyjazdu na Festiwal Familia – informuje Tadeusz Żmijewski. – Wstępnie zapewniał o tym zespół z Partizanckoje, w którym śpiewają rodziny oraz kaliningradzki zespół ludowy. Z kolei nasze zespoły (Chór Męski Echo oraz Harcerska Orkiestra Dęta) będą mogły zaprezentować się w Obw. Kalingradzkim. Nawiązaliśmy dzięki tym spotkaniom, niejako przy okazji, współpracę także z Muzeum Środkowego Pomorza w Słupsku, Filharmonią w Olsztynie i Muzeum w Malborku. Współpraca z muzeami nie oznacza, że skupimy się tylko na stronie wystawienniczej, przeciwnie chcemy iść w kierunku widowiska. Np. udało się nam skontaktować ze Stowarzyszeniem Truso w Elblągu. Niedawno w pobliżu Elbląga odkryto osadę wikingów i wokół tego zagadnienia skupia się to stowarzyszenie (szyją stroje, budują łodzie-drakary). Można by więc pokusić się na zorganizowanie przeprawy takim drakarem nad brzegiem Tczewa.

Unijne utrudnienia
Zarówno Anna Siudem, jak i Tadeusz Żmijewski martwią się, że po wejściu Polski do strefy Schengen problemem stały się wizy, które uniemożliwiają swobodne kontakty. Trwają starania, aby przezwyciężyć ten kłopot. Poza tym problem językowy nie utrudniał zbytnio kontaktów. Współpraca przygraniczna z Obwodem Kaliningradzkim odbywa się też na niwie wymiany językowej. Obie strony ułatwiają sobie naukę języków.

Euroregion Bałtyk - cele i struktura organizacyjna
● Powstał 22 lutego 1998 r. W ramach rozwiązywania problemów transgranicznych wspomaga on rozwój infrastruktury drogowej, unowocześnianie i budowę przejść granicznych, likwidację zagrożeń i klęsk żywiołowych, transfer technologii, szkolenia zawodowe, walkę z bezrobociem, tworzenie kompleksowego systemu informacji gospodarczej, turystycznej i kulturalnej. Powierzchnia  - 101 034 km kw.; ludność - 5,9 mln.
W Polsce obejmuje: woj. pomorskie i warmińsko-mazurskie, województwa w południowo-wschodniej Szwecji (Blekinge, Kalmar, Kronoberg), hrabstwo Bornholm w Danii, obwód kaliningradzki w Rosji, miasto i region Liepaja na Łotwie oraz okręg kłajpedzki na Litwie.
● Ma charakter samorządowo-rządowy, w pracach Euroregionu uczestniczą przedstawiciele władz samorządowych i państwowych. Struktura organizacyjna jest typowa dla Euroregionów - najwyższym Organem jest Rada, która ze swego składu wyłania Prezydium. Pracami Rady i Prezydium kieruje Prezydent Euroregionu. Rada obraduje co najmniej dwa razy do roku, Prezydium 4-6 razy w roku, decyzje podejmowane są na zasadzie konsensusu. Funkcja Prezydenta jest pełniona kolejno przez przedstawiciela każdej ze stron umowy, rotacja następuje po rocznej kadencji. W Euroregionie działają Grupy Robocze, które powoływane są jako stałe, do rozwiązywania problemów długofalowych, lub tematyczne do rozwiązania spraw doraźnych.