Ostatnie pożegnanie śp. Dariusza Wiśniewskiego. Tłumy i mnóstwo motocykli na cmentarzu

Żegnały go tłumy. Nie zbrakło motocyklowej braci na stalowych rumakach, co tym bardziej chwytało za serce. Ksiądz podczas mszy św. stwierdził, iż nieczęsto na pogrzeby przychodzi tyle ludzi...

Dusza umrzeć nie może...
- Tak wielu osób – i to tak młodych - na pogrzebie jeszcze tutaj nie widziałem – mówił w kościele pw. Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła na Suchostrzygach zaprzyjaźniony z rodziną ksiądz Paweł Sitarek, który wzruszająco mówił o śmierci i Dariuszu Wiśniewskim. – Było to krótkie życie, za krótkie dla najbliższych, przyjaciół. Jednak dziękuję Bogu za obecność Dariusza z nami, za dole i niedole. Chcę podziękować za człowieka, który tak nagle został zabrany z tej ziemi. Bóg przypomina wszystkim, że tak musi być, że jego wola nie jest naszą wolą! Nasze ciało umrze. Z każdym biciem serca zbliżamy się do śmierci. Jednak dusza umrzeć nie może. Bo jest cząstka Boga. Są takie piękne słowa ks. J. Pasierba: „To nie śmierć przyszła, to Chrystus…”. Skoro Dariusz tutaj znalazł tyle miłości, niech tam Bóg przyjmie go, niech tam znajdzie miłość Boga. Kiedyś się z nim spotkamy.

Szpaler stalowych rumaków
Po mszy św. przed karawanem powoli sunęły dziesiątki motocykli, chopperów i ścigaczy - powoli i dostojnie - odprowadzających urnę z prochami Darka. Aż do miejsca jego ostatniego spoczynku.
Stalowe maszyny zostały ustawione wzdłuż alei cmentarnej po obu jej stronach, tworząc szpaler, środkiem którego prochy Dariusza Wiśniewskiego zmierzały do ostatecznego miejsca na tej ziemi. W momencie wjechania samochodu pogrzebowego maszyny zostały odpalone i żegnały zmarłego smutnym rykiem silników, co robiło ogromne wrażenie smutku i utwierdzało, że Dariusza już nikt na motocyklu nie zobaczy. Tak samo ryknęły, gdy urna spoczęła w grobie.

Za wcześnie Darku odszedłeś...
Inżynier Dariusz Wiśniewski kochał wolność, to właśnie podkreślają jego przyjaciele, pasjonaci jednośladów. To poczucie wolności daje właśnie jazda na motocyklu, dźwięk silnika, wiatr owiewający kierowcę. Tych odczuć nie zastąpi żaden samochód. Jak mówili, umarł tak, jak chciałby umrzeć każdy z nich - w drodze, na motocyklu. Tylko, że stało się to za szybko. To nie był czas na umieranie. To był czas dla Darka i jego kochanej żony, by cieszyć się życiem, sobą, wolnością, urlopem, nowymi wrażeniami.
- Za wcześnie Darku od nas odszedłeś. Za wcześniej dla twojej ukochanej żony, za wcześnie dla twoich synów, za wcześnie dla twoich bliski, przyjaciół, znajomych. Tak wiele było jeszcze do zrobienia… Za wcześnie Darku… -  mówił nad grobem przyjaciel rodziny.

Dochodzenie trwa
W sprawie tragicznego zdarzenia pod Piloną policja nadal prowadzi dochodzenie – co potwierdził nam rzecznik Komendy Miejskiej Policji w Elblągu, Jakub Sawicki - i ustala przyczynę wypadku. Pozostaje więc czekać na wyniki sekcji. Policja nie wyklucza, iż powodem utraty panowania nad pojazdem motocyklowym mógł być zawał serca.