Konfrontacje Gremium Malarskiego

Wernisaż wystawy odbył się w Spółdzielczym Domu Kultury, działającym przy Spółdzielni Mieszkaniowej w Tczewie. Każdy z twórców otrzymał pisemne podziękowanie i różę z rąk Jerzego Konkolewskiego, prezesa Spółdzielni Mieszkaniowej.

Przetrwali i prężnie działają
- Nie mam żadnych wątpliwości, że członkowie Gremium to artyści – uważa Lidia Franek, kierownik SDK na Suchostrzygach.
A na wystawie było ich 24, czyli tyle, ile właśnie liczy Gremium. Ponad rok temu odszedł jego założyciel, nauczyciel malarstwa, opiekun i mentor - Janusz Mokwa.
-  Kiedy odszedł Janusz, pomyślałem, że to co zainicjował i przez tyle lat prowadził nie przetrzyma – mówi Jerzy Konkolewski. - Z tym większą satysfakcją patrzę jak Gremium się rozwija. Cieszę się z tego, jak i z faktu, że niektóre prace pojadą do Niemiec.
Rzeczywiście, 12 tczewskich twórców pojedzie w maju do Witten, partnerskiego miasta Tczewa. Tam, w galerii będą wystawione prace wszystkich członków Gremium Malarskiego.

Warto wydać album
- W Gremium jestem dokładnie od połowy września 2007 r. - wyjaśnia Bożena Wendt. - Niby niedługo, ale to już szmat czasu. Janusza Mokwy nie ma od ponad roku. W pierwszą rocznicę była wieczornica mu poświęcona. Padła propozycja, ze strony Jana Kulasa, by powstała książka o Januszu, pokazania go takim, jakim był, człowiekiem o specyficznym poczuciu humoru. Myślę, że powinna ona powstać, ale widziałabym ją trochę w takiej wersji - jako album z wieloma pracami Janusza. A namalował On mnóstwo obrazów, ponad trzy tysiące. To gdzieś się rozeszło, są w prywatnych domach. Tak do końca wielu ludzi nie wie o jego malarstwie. Malował nie tylko pejzaże, krajobrazy leśne, nie tylko marynistykę, także abstrakcje czy inne. Można by te obrazy wypożyczyć, skompletować i umieścić w publikacji. Trzeba też pokazać Janusza jako człowieka, z miejscem na anegdotę. Był ciepłym człowiekiem. Znali go wszyscy tczewianie. Gdy szłam z Nim ulicą, to ciągle słyszałam „cześć, cześć”.  Pytałam: „Powiedz mi, kogo ty nie znasz?”. Był osobą bardzo publiczną, ale z drugiej strony stał jakby w cieniu.

Kosmos fascynuje
- Gremium, już bez Janusza, jest potrzebne przede wszystkim nam – dodaje Bożena Wendt. - I to miejsce w spółdzielni. Chwała za to, że udostępnia nam te pomieszczenia. W domu nie mam fizycznej możliwości, by wyjąć płótno, farby i malować. Poza tym Gremium łączy pokolenia. Są  osoby na emeryturze, są i nastolatki. Te, które malują od lat, i te od niedawna. Wszyscy mówimy sobie „na ty”. Znajdujemy wspólny język. Jeden z drugim dzieli się doświadczeniem. Sztuka łączy i scala ludzi. Osobiście w twórczości „skaczę” z tematu na temat. Bardzo lubię pejzaż, a najbardziej lubię malować zwierzęta. Przyroda, coś naturalnego to rzeczy mi bliskie.
Teraz, chociaż od zawsze to mnie ciekawiło, zaintrygował mnie kosmos, wszechświat. Jest tam też trochę mojej fantazji, ale moje obrazy są oparte np. na zdjęciach z teleskopu Hubble'a. A malarstwo światowe? Nie mam ulubionego okresu czy twórcy. Wszyscy malarze mają coś ciekawego, ale jeśli chodzi o pejzaż, najbardziej byłby mi bliski Iwan Szyszkin. Tak bardzo naturalistycznie oddawał drzewa, perspektywę, światło. Ale szukam swojej drogi i myślę, że ją w końcu znajdę. Tematyka moich prac jest różna. Muszę posmakować trochę tego czy tamtego. Teraz chcę wejść w portrety i tylko tym przez jakiś czas się zajmować. To są etapy w twórczości. Namaluje się jakiś cykl i potem szuka się czegoś nowego. Także po to, by sprawdzić czy potrafię...