Tablicą upamiętnili Romana Klima - twórcę Muzeum Wisły w Tczewie

Roman Klim (1940-2000) z wykształcenia był inżynierem i muzeologiem, a z zamiłowania regionalistą i krajoznawcą. Jako pracownik Centralnego Muzeum Morskiego w Gdańsku zakładał i kierował Muzeum Rybołówstwa na Helu oraz Muzeum Wisły, do dzisiaj jedyną taką placówkę w Polsce. Był też autorem licznych przewodników krajoznawczych. W 2001 r. pośmiertnie przyznano mu tytuł Honorowego Obywatela Miasta Tczewa.

Niegasnący zapał
Tablicę na murze placówki, którą zakładał i prowadził, odsłonił prezydent Tczewa Zenon Odya. Ufundował ją samorząd miasta oraz członkowie Nadwiślańskiego Klubu Krajoznawczego „Trsow” i Towarzystwa Miłośników Ziemi Tczewskiej. Postaci Romana Klima poświęcono wieczór wspomnień.
- Podczas wędrówek największy plecak zawsze nosił Romek – powiedział Tadeusz Magdziarz, prezes NKK „Trsow”. - Miał w nim kanapki, kronikę klubu oraz zeszyt formatu A4 do robienia notatek z wędrówek, pisanych wielkimi kulfonami, bo robił to w trakcie marszu.
Koledzy z „Trsowa” podkreślali, że Klim zawsze opowiadał ze znajomością rzeczy i niegasnącym zapałem. Jego ulubionym obuwiem były sandały. Nosił je nawet jesienią, gdy reszta uczestników wędrówek ubierała już trapery. Lubił sandały, „bo co do nich wleci, to wyleci, a skarpetki można zmienić w pociągu”. Roman Klim odszedł w przeddzień otwarcia w Muzeum Wisły wystawy, poświęconej jego własnej pracy.

Dar z nieba
- Mimo atrakcyjnej propozycji objęcia stanowiska dyrektora muzeum w Elblągu zdecydował się w czerwcu 1980 r. na przybycie do Tczewa i zbudowanie od podstaw Muzeum Wisły – wyjaśniła Teresa Boguszewska, żona Romana Klima. - Placówka została otwarta cztery lata później.
W latach 1996-2000 Klim prezesował Oddziałowi Kociewskiemu Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego w Tczewie.
- Pod koniec swojego życia wprowadził do oddziału kilka osób, które działają w nim do dzisiaj – dodał Michał Kargul, obecny prezes OK ZK-P.
Poseł Jan Kulas planuje wydać książkę poświęconą osobie i działalności Romana Klima.
- Gdy poznałem go w 1984 r. pomyślałem, że jest darem z nieba w tak trudnym czasie – stwierdził poseł. - Zapalił się do Kociewia, jak wcześniej do mennonitów i Żuław.