Mieszkańcy protestują: Dzieci zamarzną!!!

Potrzebujemy świetlicy! 54 osoby z wsi Widlice podpisały petycję do burmistrza Gniewa

W ostatnim czasie sytuację zaogniła... pogoda. Chodzi o jedyny przystanek autobusowy, a raczej gimbusowy, bo mikrobusy Latochy tu nie docierają, nie mówiąc o Veolii z Tczewa. Całe mocno rozciągnięte sołectwo liczy ok. 200 osób. Obejmuje także przysiółki - Widlice Dolne i Widlice Górne oraz Wiosło Małe i Wiosło Duże.

Ratunkiem były korytarze
Okres jesienno-zimowy sprawił, że niekiedy szkolny gimbus przyjeżdżający po dzieci o godz. 7.35 spóźnia się. Jesienią nie jest jeszcze tak źle. Zdarza się, że dzieciaki czekają 15-20 minut. Gorzej zimą. Zawieje, zaspy, śnieżyce sprawiają, że gimbus nie dociera na czas. Pojawia się po godzinie albo wcale... A jedyny przystanek we wsi nie ma wiaty przystankowej. Ratunkiem dla kilkunastu najmłodszych były korytarze w budynku dawnej szkoły. Ale teraz - po wprowadzeniu się nowych lokatorów - korytarz jest często zamknięty. Burmistrz Gniewu Bogdan Badziong obiecał wykonanie wiaty...

Petycja z protestem
Niektóre osoby narzekają, że pieniądze na rozwój ich miejscowości przechodzą im koło nosa. Przykładowo ostatnio młodzi ludzie w Opaleniu pozyskali ponad 4 tys. zł na swoją działalność. Ale w Widlicach nie ma świetlicy, więc organizacje pozarządowe nie chcą wspierać lokalnej społeczności. A raczej nie widzą możliwości, by sensownie ulokować środki. Mieszkańcy rozwiązanie problemu upatrują w zwolnieniu miejsca pod świetlicę wiejską. Wysłali nawet w tej sprawie petycję do burmistrza.
„Zwracamy się z prośbą o przeznaczenie pomieszczenia budynku starej szkoły w Widlicach 30 na świetlicę wiejską. Utworzenie takiej świetlicy pozwoliłoby nam organizować wspólne spotkania i szerzyć lokalną kulturę. Prosimy - wszyscy mieszkańcy - o pozytywne rozpatrzenie sprawy”. Petycję podpisały 54 osoby. Podpisy pod nią złożyli także sołtys Tadeusz Głowiński i jego zastępca Ryszard Górski.

Bez szans na kulturę?
- Gdy 31 sierpnia sołtys Widlic Tadeusz Głowiński dowiedział się o zasiedleniu pomieszczenia po byłej szkole na potrzeby rodziny z Kursztyna, pojechał na spotkanie z burmistrzem – relacjonuje Andrzej Solecki, radny Rady Miejskiej w Gniewie. - Rozmawiał z jego zastępcą Bogdanem Olszewskim. Dowiedział się, że to pomieszczenie przeznaczono na lokal socjalny. Teraz mieszkańcy są zawiedzeni, bo gdy autobus nie przyjeżdża dzieci nie mają się gdzie schronić. Poza tym nie ma już żadnej szansy na prowadzenie zajęć i imprez kulturalnych.
Nawet Rada Sołecka spotyka się w domu sołtysa, bo nie ma innego miejsca. Część mieszkańców patrzy na sprawę bardziej komercyjnie. Chętnie urządzaliby w świetlicy imprezy rodzinne: komunie, chrzty i wesela. Jedna z pań chętnie utworzyłaby wypożyczalnię naczyń i sztućców na większe imprezy tego typu.
Tymczasem nowi lokatorzy w budynku starej szkoły dostali od gminy umowy na najbliższe trzy lata.

Budynek własnością gminy
Gmina Gniew przejęła dawną szkołę podstawową w spadku po Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej Jeleń w 2009 r. Zdaniem mieszkańców wcześniejsze apele, aby coś zorganizować w wolnych pomieszczeniach spotykały się z odpowiedzią gniewskiego ratusza, że to nie własność gminy i nic zrobić nie można. Gdy jednak rok temu doszło do przejęcia, pomieszczenia te nadal pozostawały nie zagospodarowane. Teraz przynajmniej rodzina z Kursztyna ma z lokalu jakiś pożytek...
Zdaniem Andrzeja Soleckiego pomysł burmistrza na zieloną szkołę rozwiązałby problem. Niestety, to na razie odległe plany. Tym bardziej, że wielkimi krokami zbliżają się wybory i nie wiadomo co z tym fantem zrobi nowa władza. Jeśli taka się pojawi...

Otoczeni świetlicami
Obecnie w budynku byłej szkoły mieszkają cztery rodziny, nie ma tam już żadnego wolnego pomieszczenia.
- Dlaczego rodzinę z Kursztyna umieszczono akurat w Widlicach? - zastanawia się Andrzej Solecki. - Są jeszcze wolne pomieszczenia w byłej Szkole Podstawowej w Rakowcu. Zresztą tam mieszka już jakaś rodzina... Ewentualnie można by zastanowić się nad metrażem hali sportowej w Gniewie.
W lokalnej społeczność narasta rozgoryczenie, gdy ludzie słyszą że w Pieniążkowie powstał kontener, w którym urządzono świetlicę wiejską.
Tadeusz Głowiński zauważa, że teraz wszystkie sąsiednie sołectwa mają lokale do celów kulturalno-oświatowych. Wszystkie, tylko nie Widlice.
- Teraz sytuacja jest prosta, bo od 1 września obowiązuje ochrona lokatorów – podsumowuje Ryszard Górski. - Sołtys otrzymał odpowiedź od burmistrza, powiadomił o niej wszystkich mieszkańców. Jak coś znajdzie się w zastępstwie, to rodzina się przeniesie. W latach 70. była u nas jakaś świetlica, ale po 1989 r. nie było żadnej.

Z sali można było korzystać...
Sołtys Głowiński - pełni tę funkcję od 11 lat - przypomina sobie, że przed laty Rolnicza Spółdzielnia Produkcyjna „Jeleń” zezwalała na korzystanie ze świetlicy. Jedna z lokatorek budynku miała nawet klucze i udostępniała je, gdy była potrzeba. Co nie zmienia faktu, że jej stan był opłakany - brakowało prądu, łazienki; konieczne były inwestycje. Gmina nie chciała jednak inwestować w nie swoją własność.
- A teraz jak w końcu gmina dostała budynek, to z tego skorzystała i zrobiła mieszkanie socjalne! Ta nowa rodzina to dla nas wciąż obcy ludzie. Zresztą coś nam obiecano. Spełniając obietnicę dzieci miałyby schronienie na czas przyjazdu autobusu. Kontaktowali się ze mną pracownicy Fundacji Pokolenia z Tczewa, informując o programach społeczno-kulturalnych, z których moglibyśmy skorzystać w ramach działalności świetlicy wiejskiej. Z pobliskiej Ochotniczej Straży Pożarnej otrzymalibyśmy jakieś krzesła, stoły i inne meble...

Nieprzewidywalna sytuacja losowa
- Wszyscy lokatorzy mieszkający w budynku dawnej szkoły otrzymali umowy na czas określony -
uspokaja burmistrz Gniewu Bogdan Badziong. - Z czasem zrobimy tam świetlicę. Pomysł na zieloną szkołę jest wciąż aktualny, bo powinniśmy mieć pomysł na cały budynek. Na razie gmina musi mieć czas na znalezienie lokali zastępczych. Nowi mieszkańcy są wprowadzeni do lokalu zastępczego czasowo. Ten ruch wymusiła nieprzewidywalna sytuacja losowa.
Burmistrz z humorem kwituje propozycje lokali zastępczych, które zaproponował radny Andrzej Solecki...
- Nic, tylko pozostaje nam do Opalenia chodzić – mówi zrezygnowana Genowefa Rajkowska, gorąca orędowniczka świetlicy w Widlicach. - Każdy z mieszkańców na pewno społecznie pomógłby w remoncie, byleby tylko dzieciaki coś z tego miały. A tak nie ma tu nic. Pochodzę stąd, kiedyś była w Widlicach świetlica, a nawet szkoła. Słyszałam o planach, o zielonej szkole. Wiem o nowej rodzinie, ale na razie chodzi mi o to, by uczniowie mieli gdzie czekać na autobus. Zimą bywa, że czekają nawet godzinę. Wiata nie rozwiąże problemu. Pewnie - ze świetlicą  na miejscu - można by wiele rzeczy zorganizować. A czemu nie? Teraz wszystkie rodzinne imprezy trzeba organizować w Opaleniu. A przecież wszystko to, i taniej, mogłoby być i u nas. Dlatego podpisaliśmy się pod tą petycją. Jak cała wioska i ludzie z sołectwa!

 „Jesteśmy z tego hotelowca...”
Państwo Ewa i Marek Jarosławiec przenieśli się z trójką dzieci (11-letnią dziewczynką oraz 8- i 5-letnimi chłopcami) z Kursztyna do Widlic. Z jednej byłej podstawówki do drugiej. Wcześniej mieszkali w koszmarnych warunkach w hotelowcu w Gniewskich Młynach, który w ub. roku wszyscy mieszkańcy musieli opuścić...
Ich mieszkanie to ogromna sala, przystosowana na ten cel, poprzedzielana meblościankami. W rogu widać montowaną naprędce łazienkę. Wszędzie leżą różne rzeczy, ale jak na takie spartańskie warunki panuje tu względny porządek.
- Od początku brakowało prądu - przyznaje Ewa Jarosławiec. - Utrudnieniem był brak planów i opinii elektryka, który zakładał instalację. Wiemy, że to wszystko jest na czas określony - na trzy lata... Mieliśmy dostać kontener w Brodach Pomorskich. Tam są wszyscy z Gniewskich Młynów. Tu mamy nawet lepsze warunki, większy metraż. Cieszymy się nawet, bo mieszkamy sami. Nikt nie pije alkoholu i nie ma awantur. Mieszkamy tu w miejscu, w którym od 15 lat nic się nie działo. Osobiście załatwiliśmy założenie licznika. Mamy wodę. Na razie płacimy za prąd, który napędza pompę. Mamy materiały potrzebne do łazienki i gaz z butli.
- To pomieszczenie i tak było zamknięte na kłódkę i łańcuch – stwierdza pan Marek. - W poprzednich latach pewnie dzieci stały przy wejściu pod daszkiem. Teraz nic się nie zmieniło, tyle że my tu jesteśmy. Jak któreś dziecko zmarznie, możemy wpuścić i podać gorącą herbatę...
Rodziny ze starej szkoły mówią, że nie znają jeszcze nowych lokatorów, ale po paru tygodniach stwierdzili, że to spokojna, nie sprawiająca kłopotów rodzina.