Drzwi i progi
Jeśli w domu ma mieszkać osoba poruszająca się na wózku inwalidzkim, musimy zacząć od przystosowania pomieszczeń do użytku przez nią. Drzwi nie mogą być węższe niż 90 cm. Warto także zlikwidować progi. Będzie to korzystne także w przypadku chorych poruszających się o kulach, seniorów, a także pacjentów, którzy w wyniku wypadku czy choroby częściowo lub całkowicie stracili wzrok.
Podłogi i schody
Nie każde podłoże jest przyjazne dla wózków inwalidzkich czy dla osób poruszających się z pomocą balkonika lub kul. Dywany i chodniki są ciężkie w pokonywaniu, na śliskich płytkach łatwo o wypadek. Warto postawić na jednolite podłoże o umiarkowanej przyczepności. Największym wrogiem niepełnosprawnych ruchowo będą schody. Trudno o ich usunięcie, dlatego dobrym rozwiązaniem będzie zakup schodołazu lub specjalnej platformy, albo montaż krzesełka schodowego czy windy domowej, jeśli warunki i fundusze na to pozwalają.
Włączniki i kontrolery
Osoby korzystające z wózków inwalidzkich mogą mieć problem z sięganiem do włączników. Powinny one się znajdować na wysokości nie przekraczającej 120 cm. Ogromnym ułatwieniem będzie zastosowanie systemów typu smart home, dzięki którym włączenie światła czy klimatyzatora odbywa się wygodnie za pomocą tabletu albo smartfona z aplikacją.
Szafki i sprzęty
Dużym wyzwaniem będzie przystosowanie domu do potrzeb osób, które już na stałe utraciły zdolność samodzielnego chodzenia. Wiele szafek czy powierzchni roboczych może się nagle okazać poza ich zasięgiem. Gdy całkowity remont nie jest od razu możliwy, trzeba zastosować półśrodki – np. zakupić dodatkową komodę na najpotrzebniejsze rzeczy czy usunąć którąś z szafek kuchennych, aby bez problemu dało się do niej podjechać wózkiem.
Kąpiel i czynności higieniczne
Nie mniej skomplikowane może być dostosowanie łazienki i toalety do potrzeb osoby o ograniczonej sprawności ruchowej, zwłaszcza jeśli pomieszczenie jest bardzo małe. Często wymagany jest gruntowny remont i montaż prysznica bez brodzika. Na początku będą musiały wystarczyć uchwyty przy wannie i toalecie oraz życzliwe wsparcie bliskich.
Meble i wolna przestrzeń
Każdy mebel zmniejsza możliwość manewrowania wózkiem inwalidzkim, który potrzebuje 1,5 m wolnego miejsca na wykonanie pełnego obrotu. Należy usunąć z podłogi wszystkie zbędne przedmioty, w tym np. figurki czy doniczki z kwiatami. W sypialni warto zamontować podnośnik albo uchwyty, ułatwiające przełożenie chorego z wózka na łóżko i z powrotem.
Urządzenia i akcesoria medyczne
Domowa opieka nad osobą chorą lub niepełnosprawną wymaga także zaopatrzenia się w urządzenia do pomiaru parametrów życiowych oraz wszystkie materiały konieczne do sprawowania opieki nad pacjentem. Wszystko zależy od rodzaju dolegliwości – mogą to być np. materiały opatrunkowe umożliwiające pielęgnowanie ran czy odleżyn (różne warianty i rozmiary dostępne są tutaj: https://eplaster.pl/pl/c/MATERIALY-OPATRUNKOWE/195), podkłady jednorazowe, pieluchy i pieluchomajtki, jak również środki do dezynfekcji skóry i powierzchni oraz środki ochrony osobistej (rękawice jednorazowe, maseczki).
Środowiska zajmujące się zwiększaniem świadomości dot. osób niepełnosprawnych i walczące z wykluczeniem już od wielu lat edukują na temat tego, jak najlepiej przygotować domy, mieszkania czy obiekty użyteczności publicznej do ograniczeń, z jakimi niepełnosprawni na co dzień muszą się mierzyć. Sposób ten jest bardzo prosty: każdy nowy budynek powinien z założenia być przystosowany do potrzeb osób z niepełnosprawnościami. Wówczas zaoszczędzilibyśmy mnóstwo pieniędzy, pracy i stresu, gdy ktoś w rodzinie zachoruje albo utraci część swoich fizycznych możliwości. O ile w nowopowstających domach można tę zasadę wdrożyć, to w istniejących już budynkach musimy zdecydować się na modernizacje – a te, niestety, bywają kosztowne. Warto w tej sytuacji zwrócić się do PFRON, jak również do lokalnych oddziałów MOPS czy innych instytucji publicznych i charytatywnych. Wiele z nich oferuje dofinansowania w różnej wysokości, które zdejmą przynajmniej część ciężaru z naszych barków.
