Przepisy kulinarne - pyszne kociewskie specjały

Szynka w cieście
To było danie z tzw. wyższej półki na kociewskim stole - mówi Jadwiga Kwiatkowska.

Składniki:
surowa szynka wieprzowa 1,5 kg
marchew 1 szt.
pietruszka 1 szt.
seler mały 1 szt.
cebula 2 szt.
ziele angielskie
liście laurowe
mąka na ciasto (pszenna i żytnia) 1 kg
smalec do ciasta 50 dag
zimna woda do ciasta - 4 łyżk
sól i pieprz

Przygotowanie: Okazałą wieprzową szynkę solidnie posolić i odstawić w chłodne miejsce. Po kilku dniach oczyścić szynkę z soli, używając suchej ściereczki. Oczyszczoną szynkę powiesić nad piecem, pozostawiając ją na jeden dzień, aby mogła się lekko przesuszyć. Przesuszoną szynkę dokładnie zawinąć w jędrne ciasto przygotowane z wody i mąki (najlepiej pszennej i żytniej) i włożyć do sporego garnka z gorącą wodą. Dodać warzywa i przyprawy. Gotować do miękkości, wyjąć z wody i odstawić na dzień do wystudzenia. Następnego dnia szynka jest gotowa. Można ją kroić w plastry i delektować się bogatym smakiem mięsa oraz aromatem okalającej go galaretki.

Zupa ziemniaczana – kociewski gapsi rosół.
- Na Kociewiu wielką popularnością cieszyły się tzw. eintopfy, czyli zupy jednogarnkowe – mówi Jadwiga Kwiatkowska. - Gospodynie domowe przygotowywały je, gdy nie miały czasu na gotowanie, na przykład podczas „wielkiego prania” albo żniw. Jedną z takich potraw jest zupa ziemniaczana, inaczej „gapsi rosół”, kartofelzupa lub kartoflanka. Niektóre kociewskie gospodynie dodawały do tej zupy koziego mleka lub zaprawiały ją octem.

Składniki:
1 duża marchew,
1 pietruszka,
kawałek selera i pora,
kawałek kapusty włoskiej lub białej,
1 cebula
Włoszczyznę należy umyć, obrać lub ostrugać, a jeśli marchew i pietruszka są bardzo grube, nakrajać na 2-4 części z grubszego końca. Włoszczyznę można również zetrzeć na tarce.

Wykonanie:
Na trzy osoby dajemy 1,5 l zimnej wody i do niej wkładamy kolejno, podczas gdy garnek stoi na dużym ogniu: marchew, pietruszkę , a potem resztę włoszczyzny. Kroimy w małą kostkę ziemniaki. Dodajemy je po jakimś czasie do obranej i zalanej wodą włoszczyzny. Gotujemy cały czas pod pokrywą.
Następnie przygotowujemy zasmażkę z cebuli. Najpierw należy ją obrać i posiekać oraz przesmażyć na tłuszczu (oleju lub margarynie). Gdy się lekko zarumieni, wsypujemy mąkę. Po zestawieniu z ognia od razu dodajemy zasmażkę do zupy (ale wtedy łatwiej o powstanie grudek) albo dolewamy do zasmażki trochę zupy i gdy będzie płynna (bez grudek) wlewamy do zupy. Po ponownym zagotowaniu (ziemniaki powinny być miękkie), osolić do smaku i dodać posiekaną zieleninę. Niektórzy lubią ziemniaczankę z majerankiem. Inni dodają po łyżce śmietany na talerz.
Uwaga! Jeśli jarzyny gotujemy w całości, wywar odcedzamy i dopiero wtedy dodajemy ziemniaki. Ale zdrowiej będzie podać zupę razem z rozdrobioną włoszczyzną. Można też po ugotowaniu zupę zmiksować i podawać zupę krem np: z grzankami lub świeżym pieczywem.