Emerytura marynarza w Polsce - kluczowe informacje i zalecenia

Słowem wstępu 

Przede wszystkim należy pamiętać, że odprowadzanie składek na ZUS i ubezpieczenie społeczne jest dobrowolne w przypadku marynarzy. W teorii oznacza to więc, że po zakończeniu pracy na statku, marynarz, który zawczasu nie podjął odpowiednich działań, może zostać bez środków do życia.

Jedną z opcji jest zdecydowanie się na odprowadzanie wspomnianych składek. Emerytura marynarza będzie wówczas zależeć od ich wysokości i okresu, przez jaki były odprowadzane. Warto tu podkreślić, że składki będą odprowadzane także w sytuacji założenia przez marynarza własnej działalności gospodarczej. Alternatywnie marynarz może odkładać pieniądze na własną rękę. W razie pytań i wątpliwości warto skonsultować się z wyspecjalizowaną kancelarią prawniczą. 

W przypadku marynarzy, którzy decydują się na pracę pod zagraniczną banderą, sytuacja też jest dość skomplikowana. Według Ustawy z dnia 17 grudnia 1998 o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych praca dla zagranicznego pracodawcy może być zaliczona do okresów, za które przysługuje polska emerytura, ale tylko wówczas, gdy pracownik odprowadza składki na ubezpieczenia społeczne w Polsce. 

Szczegółowe informacje znajdziesz na stronie: https://www.kancelaria-gdynia.eu/

Ile wynosi emerytura marynarza? 

Każdy marynarz, który dobrowolnie przystępuje do ubezpieczeń emerytalnych, może przejść na emeryturę w wieku 60 lat w przypadku kobiet i w wieku 65 lat w przypadku mężczyzn. Jeśli marynarz nie opłaca składek społecznych, to może odprowadzać je samodzielnie lub założyć fundusz emerytalny — opłacalność takiego rozwiązania zależy tutaj przede wszystkim od wysokości zarobków. Wysokość emerytury marynarza zależy głównie od wysokości opłacanych składek — najniższa emerytura może wynieść niespełna 1000 zł. 

W ściśle określonych przypadkach może też przysługiwać wcześniejsza emerytura pomostowa. Pomostówki pozwalają na przejście na wcześniejszą emeryturę w przypadku kobiet w wieku 55 lat i mężczyzn w wieku 60 lat, o ile posiadają oni 20-letni staż pracy (w przypadku kobiet) i 25-letni staż pracy (w przypadku mężczyzn). 

Kluczowa jest tutaj ponadto praca w warunkach szkodliwych (minimum 15 lat). Emerytura pomostowa może przysługiwać osobom urodzonym po 31 grudnia 1948 roku, które nie pozostają w stosunku pracy. Marynarze pływający u obcych armatorów, nie mają prawa do emerytury pomostowej ze względu na brak możliwości dobrowolnego i samodzielnego opłacania składek na Fundusz Emerytur Pomostowych.