31 Sierpnia 80’ poczuliśmy się jak w domu

Wszyscy, którzy mieli to szczęście być naocznymi świadkami epokowych wydarzeń pod bramą Stoczni Gdańskiej, zapewne do końca życia będą pamiętali parafowanie porozumień w hali BHP Stoczni Gdańskiej i wielki długopis z wizerunkiem polskiego papieża Jana Pawła II.
Wielu księży wspierało później działania solidarnościowej opozycji. Podobnie było w Tczewie.

Brakowało młodych ludzi
Podczas piątkowej mszy świętej 31 sierpnia, przy ołtarzu wartę honorową pełnili członkowie tczewskiej „Solidarności” kolejarzy oraz Stowarzyszenia „Zawsze Solidarni”, współorganizatorów uroczystej mszy świętej i późniejszego spotkania przy Pomniku Jana Pawła II.
We mszy za Ojczyznę uczestniczyło wiele osób starszych, które doświadczyły osobiście euforii wolności Sierpnia 80. Inaczej niż w mszach za Ojczyznę lat 80-tych brakowało młodych ludzi.
Po ewangelii o niewiastach mądrych i nieroztropnych, które wybiegły na spotkanie oblubieńca, kazanie wygłosił ks. prałat Stanisław Cieniwicz, proboszcz parafii pw. NMP Matki Kościoła.

Wzbudził wolę walki
Ks. dziekan Cieniewicz mówił, że mieszkańcy Polski, Pomorza tak licznie wsparli „Solidarność”, bo chcieli się wreszcie poczuć gospodarzami we własnym domu. Nawiązał także do postaci Jana Pawła II, który na nowo wzbudził w Polakach pragnienie wolności, po zastoju czasów komunizmu.
- Jan Paweł II był jednym z wielu wspaniałych papieży, jednak jego osoba na tamte czasy najbardziej się nadawała – podkreślał ks. dziekan St. Cieniewicz. - Był tym, który przeżywał straszne czasy wojny; wiedział czym jest ból po stracie bliskich i strach o nich i własne życie. Jego biografia dowodzi jednak, że gdy człowiek jest zakotwiczony w Bogu, życie potrafi być łatwiejsze.
W kazaniu nie zabrakło odniesień do czasów współczesnych. Stosunku do prawdy i uczciwego przekazu medialnego. Padły określenia, że w Ojczyźnie dzieje się wiele zła, a sam podział na dobro i zło jest dużo mniej czytelny niż w biało-czarnych latach 80.
Msza kończyła się pieśnią „Boże coś Polskę”.

Przy pomniku Jana Pawła II
Po mszy Św. jej uczestnicy spotkali się pod pomnikiem Jana Pawła II, by złożyć wieńce w hołdzie dla ofiar tych, którzy zginęli w walce z systemem oraz samemu zmarłemu papieżowi.  

Przy pomniku zapalono znicze, złożono kwiaty. W wystąpieniach podkreślano dokonania Andrzeja Gwiazdy w strategii ustaleń porozumień.
- I  stał  się   cud  bo  dogadał  się   Polak  z  Polakiem  uznając  za  wspólne   zadanie  21  postulatów - przemawiał Jan Kruszyński, ze Stowarzyszenia „Zawsze solidarni”. - Po  tylu   latach  wolności   stwierdzamy   z  goryczą:  czy  zostały  zrealizowane  nadzieje  z  tych  postulatów? Kogo  obchodzi  film  czy  Centrum  konfabulacji  medialnej  legendy  która  obiecała   narodowi  po  100  mln  a  winnych  „puścić  w skarpetkach” ? (...)
Nawiązano też  do obecnej sytuacji społeczno – politycznej, w której dochodzi do „innowacyjnych interesów”, poniewierania utraconą pod Smoleńskiem elitą i historyczną pamięcią.