Niestety, jak to z wieloma sprawami w Tczewie, Superliga przeszła na razie do historii i należy tylko wierzyć, że praca włożona przez trenera i zawodniczki nie pójdzie w niwecz i zespół się nie rozpadnie. Dla tych, którzy sportem interesują się słabo spieszę wyjaśnić, co się stało. Piłkarki ręczne Sambora Tczew wygrały zdecydowanie cykl rozgrywek w pierwszej lidze grupy A, aby wejść do Superligi piłkarki musiały już tylko wygrać baraże. Patrząc na poziom, jaki reprezentowały w rozgrywkach pierwszej ligi miały na to ogromne szanse. Jednak, żeby wziąć udział w rozgrywkach Superligi Piłki Ręcznej zespoły muszą mieć zagwarantowany budżet na poziomie minimum 1 miliona złotych. Czy to dużo? Myślę, że na miasto wielkości Tczewa nie jest to kwota, która powinna być problemem, jednak stało się inaczej. Prezes, SPR Sambora Tczew ogłosił kilka dni temu, że w związku z tym, iż nie udało się pozyskać sponsorów i środków w wysokości 1 miliona złotych (na sezon!) zespół wycofał się z rozgrywek barażowych, tym samym Superliga Piłki Ręcznej w Tczewie będzie gościła tylko na ekranach telewizorów bez naszej drużyny. Szczerze mówiąc ta informacja bardzo mnie zdenerwowała, i pod adresem wielu osób, które myślą, że cokolwiek kreują w Tczewie po cichu poleciały siarczyste epitety. Myślę, że sprawa piłkarek wbrew pozorom jest poważna i pokazuje stan umysłu włodarzy oraz sytuację, jaka panuje w mieście.
Na początek chciałbym odnieść się do wypowiedzi Pana Prezesa SPR Sambor ogłaszającego koniec marzeń o Superlidze. Wypowiedź bardzo nie spójna i mam nadzieje, że był to tylko efekt poirytowania zaistniałą sytuacją. W tym miejscu muszę również zwrócić uwagę, że wraz z ogłoszeniem końca marzeń o Superlidze, rezygnację złożył (tak mi się wydaje) dotychczasowy trener piłkarek ręcznych, który doprowadził naszą drużynę tak daleko. Osobiście wydaje mi się, iż to trener zrezygnował z prowadzenie drużyny nie widząc dalszych perspektyw w Tczewie na własny rozwój i drużyny. Każdy trener i zawodnik zawsze stawia sobie najwyższe cele i przed taką ogromną szansą stanęli trener i zawodniczki. Niech Pan Panie Prezesie nie opowiada, że rozstaliście się w chwili największej szansy i sukcesów, ponieważ nastąpiło wypalenie trenera i nierówny rozwój zawodniczek, tak odczytałem Pana wypowiedź. Jest to słabe i chyba nie do końca uczciwe. Osobiście na miejscu trenera, w sytuacji kiedy dowiedziałby się, że moja drużyna na szczycie zostaje wycofana z rozgrywek zrobiłbym dokładnie to samo i długo nie wracał do Tczewa. Mając taki potencjał zapewne ten trener bez problemu znajdzie zatrudnienie w poważniejszym ośrodku jak Tczew.
Tak jak wspomniałem wcześniej problem moim zdaniem jest bardziej złożony. Postawa lokalnych tczewskich „elyt” doprowadziła do rozbicia wspólnoty, co skutkuje tym, że mieszkańcy nie chcą angażować się w życie miasta. Nie chcą wspierać włodarzy, którzy wydają 120 tyś. złotych na promocję miasta w formie filmu „ Futro z misia, uznanego jako najgorszy film roku. Czy też budują byle jaki stadion oraz generują aferę wokół „przystani”. W zasadzie temu się nie dziwię, bo oddaje to kondycję i poziom lokalnej polityki. Spotkałem się również z zarzutem pod adresem tczewskich przedsiębiorców, że nie wsparli piłkarek. Odpowiedź jest dość prosta. Co włodarze zrobili dla przedsiębiorców np. tych małych i średnich? Jaki panuje klimat wokół przedsiębiorców, którym włodarze nie ułatwiają życia? Uważam, że głównym problemem jest zniszczenie wspólnoty przez lokalną politykę. Nie znam kreatywności prezesa SPR Sambor, ale jaka ona by nie była niestety włodarze skutecznie zniechęcają mieszkańców do wszelkich inicjatyw. Dlatego pozyskanie środków było trudnym zadaniem.
Mogliśmy być dumni, mieć wiele radości i wspaniałą zabawę z goszczenia najlepszych drużyn piłki ręcznej w Polsce, no i piękną promocję miasta. Za sprawą atmosfery panującej w mieście będziemy promowani filmem „ Futro z misia”, plastikowym zamkiem i zwrotem prominentnego polityka, że w Tczewie to same poj..y.
Napisz komentarz
Komentarze