sobota, 1 października 2022 03:12
Reklama
Reklama

Jak uszczelnić okna?

Nieszczelne okna mogą powodować utratę nawet do 25% ciepła. Prowadzi to w prosty sposób do wysokich rachunków za ogrzewanie, których każdy z nas chciałby uniknąć. Uszczelnianie okien nie jest czynnością skomplikowaną, jednak zanim zaopatrzymy się w silikon, taśmę, uszczelki, czy piankę warto poznać szereg podstawowych zasad. Ramy okienne i ościeżnice pomieszczeń wewnętrznych izoluje się materiałami paroizolacyjnymi, z kolei od zewnątrz wykorzystuje się materiały paroprzepuszczalne. Niniejszy artykuł ma na celu dostarczenie wszelkiej wiedzy niezbędnej do poprawnego wyboru materiału uszczelniającego i jego montażu.
Jak uszczelnić okna?

Silikon

Silikon to jeden z najcześciej stosowanych środków paroszczelnych. Wypełnia się nim szczeliny między ścianą, a ramą znajdujące się od wewnętrznej strony pomieszczeń. Silikon należy nanosić po odcięciu czubka dyszy kartusza, który ma kształt stożka. Minimalna szerokość spoiny powinna wynosić 3 milimetry, a maksymalna 30 milimetrów. Bardzo głębokie szczeliny, po ich uprzednim oczyszczeniu, należy silikonować wykorzystując poliuretanowe sznury dylatacyjne. Stosunek głębokości spoiny do jej szerokości powinien wynosić 1:2.

Uszczelniacze akrylowe pełnią podobną funkcję do uszczelniaczy silikonowych. W porównaniu z silikonem mają mniejszą elastyczność, niemniej jednak szybciej się utwardzają. Dodatkowo można je malować.

Uszczelki

Korzystanie z uszczelek to najprostsza metoda uszczelniania okien wykonanych z plastiku. Do najtrwalszych uszczelek nalezą uszczelki EPDM, ale również te wykonane z pianki poliuretanowej sprawdzą się bardzo dobrze. Przed przystąpieniem do prac należy wybrać taki rozmiar uszczelki, aby nie utrudniała ona zamykania i otwierania skrzydeł okiennych. Informację o rozmiarach można znaleźć w kartach gwarancyjnych, czy też umowach podpisanych z firmami montażowymi. Warto również pamiętać, że możemy się spotkać z innym rozmiarem uszczelki w skrzydle okiennym, a innym w ramie okna.

Pianki poliuretanowe

Do uszczelniania i mocowania drewnianych, metalowych i plastikowych drzwi i okien bardzo często stosuje się piankę poliuretanową, jako uzupełnienie dybli i kotew przytwierdzających ramy okienne i ościeżnice do ścian. Pianki wtryskiwane są do szczelin pomiędzy tymi elementami przez plastikową rurkę, a dzięki zdolności do dwukrotnego lub nawet trzykrotnego rozprężenia uszczelniają przestrzeń i szybko twardnieją. Tego typu pianki można tynkować, malować, jak również wiercić w nich otwory.

Co ważne w przypadku pianek poliuretanowych – należy je wykorzystać do końca. W przeciwnym razie zaschną i nie będą już użyteczne. Niejednokrotnie korzysta się również z pistoletów, które, dając możliwość regulacji strumienia, pozwalają jednocześnie na przyspieszenie pracy i ochronę pianki przed wyschnięciem. Minimalna spoina pianki poliuretanowej wynosi 6 milimetrów, maksymalna 40 milimetrów.

Na rynku dostępne są:

  • pianki jednoskładnikowe, twardniejące pod wpływem wilgoci (przy temperaturze 0°C i wilgotności 35%),
  • pianki dwuskładnikowe, twardniejące na skutek reakcji chemicznej.

Pianki dwuskładnikowe twardnieją dużo szybciej, są elastyczne i odporne na uszkodzenia mechaniczne. Pianki jednoskładnikowe należy nanosić na powierzchnie oczyszczone i zwilżone, wypełniając szczeliny zaledwie do połowy. Nadmiar pianki usuwa się nożem, a zabrudzenia acetonem.

Taśmy i folie

Innym rozwiązaniem są taśmy i folie uszczelniające. Są to jednak produkty na tyle specjalistyczne, że rzadko można je spotkać w popularnych sklepach budowlanych. Stosując folie i taśmy należy bardzo uważnie przestrzegać zaleceń producenta dotyczących ich montażu. Wyróżnia się:

  • samoprzylepne taśmy butylokauczukowe,
  • samoprzylepne taśmy impregnowane z pianki poliuretanowej,
  • samoprzylepne folie paroszczelne,
  • samoprzylepne folie paroprzepuszczalne.

Samoprzylepne folie paroprzepuszczalne służą do izolacji styku ościeżnic na zewnątrz domu. Przykleja się je jedną krawędzią do ramy lub ościeżnicy, a drugą do ściany. Folie paroszczelne używane są od wewnętrznej strony pomieszczeń. Tego typu folię należy nakleić do ram przed montażem, a do ścian po montażu.

Taśmy z pianki poliuretanowej stosuje się do wypełniania szczelin zarówno od zewnątrz, jak i od wewnątrz. Impregnat zawarty w taśmie zabezpiecza je przed wilgocią i działaniem promieni UV. Taśmy butylokauczukowe pełnią rolę paroizolatora. Mocowane są do ramy okiennej lub ościeżnicy i ściany od wewnątrz. Tego typu taśmy można malować i tynkować.

Poradę o uszczelnianiu okien dostarczył dystrybutor okien pasywnych marki Internorm. Zapraszamy do salonu Internorm mieszczącego się w Gdańsku w Centrum Handlowym Kartuska.

ul. Kartuska 214
80-122 Gdańsk

Telefon: +58 533 62 87

Strona WWW: https://okna-internorm.com.pl/

Godziny otwarcia
Poniedziałek – piątek: 9:00 - 18:00
Sobota: 10:00 - 14:00


Oceń

Reklama
Kopie wielkich mistrzów Henryka Kudzio. ZOBACZ Zaginione dzieła m.in. „Portret młodzieńca” Rafaela Kopie wielkich mistrzów Henryka Kudzio. ZOBACZ Zaginione dzieła m.in. „Portret młodzieńca” Rafaela Spragnionych obcowania ze sztuką zapraszamy do Galerii Henryka Kudzio. Jej kolejna odsłona w najbliższy czwartek – 28 kwietnia o 18.00 w kamienicy Fabryki Sztuk przy ul. Podmurnej 15. Galeria Henryka Kudzio jest bez wątpienia przesiąknięta duchem dzieł wielkich mistrzów. Hans Memling, Hieronim Bosch, Rafael Santi, Leonardo da Vinci, Pieter Bruegel czy Jan Vermeer – to tylko niektórzy artyści, z których twórczością możemy obcować w Fabryce Sztuk. Kopie ich obrazów od lat tworzy artysta malarz, grafik Henryk Kudzio. Czyni to w mistrzowski sposób. Rytmiczna precyzja, dążenie do wiernego odzwierciedlenia oryginału są cechami charakterystycznymi Jego warsztatu. Warto dodać, że nie wszystkie prezentowane w Galerii kopie można oglądać w oryginale w innych muzeach. Do strat wojennych należy „Portret młodzieńca” Rafaela. To dzieło zaginione, zrabowane przez hitlerowskie Niemcy podczas drugiej wojny światowej. Bardzo ciekawe są też przedstawienia oryginalnych rzeźb w formie rysunku. Przykładem jest „Laokoon” z Muzeów Watykańskich oraz „Pieta” Michała Anioła, będąca jedyną sygnowaną rzeźbą tego artysty.     Galerię można odwiedzać do końca października 2022 r. Wstęp bezpłatny. poniedziałek-piątek 8.00-18.00 soboty, niedziele, święta 10.00-18.00 (kwiecień-sierpień) soboty, niedziele, święta 10.00-16.00 (wrzesień-marzec)     Fabryka Sztuk Data rozpoczęcia wydarzenia: 28.04.2022 09:00 – Data zakończenia wydarzenia: 31.10.2022 09:00
Hommage à Profesor Kazimierz Ostrowski. Pamięć obrazów Hommage à Profesor Kazimierz Ostrowski. Pamięć obrazów wernisaż: 15 września 2022, godz.18:00 wystawa czynna: 16 września - 2 października 2022, w godz. 12.00-18.00 miejsce: Zbrojownia Sztuki, Targ Węglowy 6, Gdańsk Artyści: Badowska Wilga, Bau Jarosław, Bereźnicki Kiejstut, Bielawski Andrzej, Bryzgalski Kuba, Buczkowski Jan, Cybulski Daniel, Czerniawski Józef, Cześnik Henryk, Dobrowolska Alina, Dolega Zuzanna, Florczak Robert, Garczyński Przemysław, Garnowski Michał, Gliszczyński Krzysztof, Gorczyński Maciej, Ignatowicz Filip, Jadczuk Aleksandra, Józefowicz Katarzyna, Józefowicz Piotr, Kalkowski Kazimierz, Karmasz Andrzej, Kornacki Jacek, Krechowicz Dominika, Krechowicz Jerzy, Kucharski Tomasz, Lasecki Hugon, Lejman Dominik, Lipnicki Sławomir, Łajming Włodzimierz, Łopaciński Przemysław, Miszkin Teresa, Model Marek, Modzelewski Jarosław, Nathan Piotr, Nowicka Hanna, Osicki Janusz, Ostrogórski Jerzy, Pela Magdalena, Pęk Mateusz, Plota Janusz, Pieleszek Jakub, Polkowski Krzysztof, Przyżycka Agata, Reinert-Faleńczyk Anna, Sobczyk Marek, Starzec Teresa, Sylwestrowicz Arkadiusz, Świeszewski Maciej, Targońska Maria, Treppa Zbigniew, Waligórska Anna, Widyński Aleksander, Wróblewski Krzysztof, Wrzesiński Marek, Zaremba Wiesław, Zawicki Marcin, Zdybel Jacek Impulsem do stworzenia wystawy, było przekazanie Uczelni przez córkę Profesora Kazimierza Ostrowskiego, Panią Honoratę Pilszyk, podobrazi, jakie pozostawił po sobie Mistrz. Były to płótna zagruntowane przez Artystę osobiście, gotowe do dalszej pracy, niektóre z ledwo zaczętym szkicem lub próbą pozostawionego koloru. Gdy zobaczyłem je w pracowni w Gdyni (a było to w 2015 roku), pomyślałem, że te podkłady mogłyby stać się inspiracją do stworzenia nowych prac, rodzaju symbolicznej kontynuacji, dokończenia dzieła przez innych malarzy. Przygotowanie wystawy prac namalowanych przez innych twórców, na płótnach należących do Kazimierza Ostrowskiego, było ideą intrygującą, wartą zaangażowania. Podobrazia dość szybko powędrowały nie tylko do jego absolwentów i przyjaciół, ale także artystów z innych ośrodków, przyjaciół związanych z Galerią Koło (w której prace Profesora prezentowane były na wystawie inaugurującej działalność galerii w 1995 roku). Gest ten został przyjęty z zainteresowaniem jako duże wyzwanie artystyczne. Ponieważ ilość podarowanych „Kachowych” płócien była ograniczona, wracając ponownie do pomysłu realizacji wystawy, postanowiłem ją rozszerzyć. Zaproponowałem udział w wystawie wszystkim pracownikom Wydziału Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Ważny jest udział w projekcie najmłodszych pracowników Wydziału Malarstwa, którzy nie mieli okazji poznania profesora Kazimierza Ostrowskiego, znają osobę Profesora tylko z opowieści. Celem wystawy jest wyrażenie uznania dla twórczej postawy Kazimierza Ostrowskiego i jego artystycznych zmagań. Jest to także wyzwanie wobec historii i dziedzictwa kultury. Warto przekazywać naszą wspólną historię nowym pokoleniom, które stają się jej symbolicznymi spadkobiercami. Poprzez udział artystów różnych generacji, będziemy mogli przyjrzeć się artystycznym ideom, które mimo pokoleniowych różnic, posiadają wspólny rodowód. Istotny jest także modernistyczny rys w twórczości Profesora i jej relacja z malarstwem współczesnym. W obecnym roku 2022 mija 105 rocznica urodzin Profesora i pewnie gdyby żył, celebrowalibyśmy ją hucznie. Mamy niecodzienną okazję by tak się stało, by na chwilę wrócić do wspólnie spędzonych chwil. W 2002 roku byłem pomysłodawcą utworzenia Nagrody im. Kazimierza Ostrowskiego, którą Zarząd Okręgu ZPAP w Gdańsku przyznaje dorocznie za wybitne osiągnięcia w dziedzinie malarstwa. W 2010 roku, pełniąc funkcję Dziekana Wydziału Malarstwa, zainicjowałem wydawnictwo o charakterze dokumentacyjnym, w którym sporo artystów mogło się podzielić swoimi wspomnieniami związanymi z osobą Profesora. Wielu z nich nie ma już wśród z nas. Pozostają nieocenione słowa, które z czasem nabierają szczególnej wymowy. Rozpoczęty dialog wymaga kontynuacji, by mógł rozwijać się w czasie, nabrać impetu. Ważną częścią projektu jest wydawnictwo, które zostanie zrealizowane po wystawie. Biorący udział w tym przedsięwzięciu artyści, będą mogli zaprezentować nie tylko swoje dzieła, ale także wspomnienia związane z Profesorem oraz refleksje odnoszące się do czasów studiów na Wydziale Malarstwa. To niecodzienne spotkanie jest dla nas wszystkich okazją, by oddać hołd Profesorowi oraz docenić Jego wiarę w sztukę i przepełnione pasją oddanie profesji malarza. Krzysztof Gliszczyński Kurator: prof. dr hab. Krzysztof Gliszczyński Współpraca kuratorska: dr Daniel Cybulski Wydział Malarstwa ASP w Gdańsku Patroni medialni: trójmiasto.pl, Magazyn „Linia”, Magazyn Trójmiejski „Prestiż”, "Notes na 6 tygodni", Radio Gdańs Wydarzenie FB:  https://www.facebook.com/events/422290226552438  Data rozpoczęcia wydarzenia: 18.08.2022 14:00 – Data zakończenia wydarzenia: 02.10.2022 18:00
Reklama
a