Kto najlepiej zna się na ortografii? Gniewscy mistrzowie

W Sali Kameralnej gniewskiej biblioteki rozegrano konkursy o tytuły Mistrzów Ortografii Ziemi Gniewskiej. W grupie młodszej najlepiej poradziła sobie Zuzanna Racka, w grupie starszej Krzysztof Jędrzejewski, a wśród dorosłych Wiktoria Pastewska- Kuster.

Wiktoria mistrzynią po raz czwarty
Pomysłodawczynią zabawy, która odbyła się w Gniewie już po raz ósmy była dyrektor Powiatowej i Miejskiej Biblioteki Publicznej w Gniewie, Brygida Murawska.

„Postanowienia Józka”
W tym roku zawody ortograficzne cieszyły się sporym zainteresowaniem. Tuż po godz. 10 rozpoczęło się dyktando dla uczniów klas III - IV. Dzieci zmierzyć się musiały z tekstem pt. „Postanowienia Józka”. Drugi rok z rzędu Małym Mistrzem Ortografii Szkół Podstawowych Ziemi Gniewskiej została Zuzanna Racka. Dwa kolejne miejsca przypadły w udziale jej kolegom ze Szkoły Podstawowej im. Jana III Sobieskiego. Pierwszą wicemistrzynią została Kornelia Waśniewska, a drugim wicemistrzem Jan Cieszyński.

„Pożegnanie ze szkołą”
Uczniowie klas V i VI napisać musieli dyktando pt. „Pożegnanie ze szkołą”. W Sali Kameralnej spotkali się uczniowie z Gniewu, Opalenia i Polskiego Gronowa. Bezbłędnie z zadaniem poradziła sobie tylko jedna osoba - Krzysztof Jędrzejewski z gniewskiej podstawówki. Druga była jego koleżanka ze szkoły Aleksandra Chojnacka, a trzecia Marta Kruszyńska z Zespołu Szkół im. Józefa Czyżewskiego w Opaleniu. Dzieci, które znalazły się na podium przyznały po konkursie, że przygotowywały się do zabawy powtarzając sobie wcześniej zasady ortograficzne.

Córka była trzecia!
Mieszkańcy powiatu tczewskiego już po raz ósmy walczyli o miano Mistrza Ortografii Ziemi Gniewskiej. Tytuł ten przypadł czwarty raz z rzędu (!) Wiktorii Pastewskiej- Kuster. Zwyciężczyni konkursu dla dorosłych bierze udział w konkursie od samego początku, czyli od 2005 r. W tym roku na trzecim miejscu podium znalazła się córka pani Wiktorii, Beata Kuster. Druga była natomiast pani Rutkowska z Rakowca. Wszystkie trzy nie popełniły żadnego błędu ortograficznego. Ich wyniki różniły się tylko liczbą błędów interpunkcyjnych.

Dyktando nie było takie trudne...
Treść dyktanda, które należało napisać walcząc o tytuł Mistrza Ortografii Ziemi Gniewskiej:
Pisz Marku, pisz, a zostaniesz najprawdziwszym mistrzem ortografii - słyszałem każdego dnia. Zatem piszę, nie szczędząc sił oraz środków. Stukam w klawiaturę komputera, piszę skrzypiącym wiecznym piórem, niestarannie zastruganym ołówkiem, długopisem, z którego wylewa się tusz i zielonym mazakiem brudzącym ręce. Notuję na marginesach przeczytanych gazet i ilustrowanych czasopism, skrawkach pomiętej bibułki i zużytym papierze śniadaniowym. Czy systematyczne ćwiczenie uczyniło mnie mistrzem? Jeszcze nie, ale już nie robię kompromitujących błędów, które w klasie wywoływały huragany śmiechu. Może nawet w przyszłym roku spróbuję szczęścia podczas jakiegoś konkursu ortograficznego, skonfrontuję swe umiejętności z wiedzą tych, którzy uważają, że opanowali wszystkie tajniki i subtelności trudnej, polskiej pisowni, nigdy nie wpadną w żadną, przygotowaną z prawdziwym kunsztem i odrobiną złośliwości zasadzkę. Znając zasady, na pewno poradzę sobie i z konkretnymi problemami.