Zwierzaki też groźne

Obce inwazyjne gatunki zwierząt konkurują z rodzimymi o zasoby środowiska. Jednak ich występowanie jest często znacznie bardziej destrukcyjne dla całych ekosystemów. W większości są to gatunki drapieżne, przyczyniają się więc do zmniejszenia populacji wielu rodzimych gatunków, a w przypadku gatunków rzadkich mogą doprowadzić nawet do ich wyginięcia. Prowadzi to w konsekwencji m in. do znacznego zubożenia różnorodności biologicznej. Ponadto wiele z nich jest nosicielem różnych patogenów, które dodatkowo przyczyniają się do wyniszczenia krajowej fauny - czytamy na stronie internetowej ekologia.pl.   
Na czarnej liście znalazły się m.in.: szop pracz, ryba babka bycza, rak pręgowany, norka amerykańska. Według specjalistów, gatunki inwazyjne stanowią zaledwie 1 proc. wszystkich gatunków introdukowanych, które wymknęły się spod kontroli człowieka, to od dziesiątków lat są one wszędzie poważnym problemem ekologicznym i społeczno-gospodarczym.
Zgodnie z obowiązujemy prawem, za gatunek obcy uznajemy gatunek występujący poza swoim naturalnym zasięgiem w postaci osobników lub zdolnych do przeżycia: gamet, zarodników, nasion, jaj lub części osobników, dzięki którym mogą one rozmnażać się (art. 5 ust. 1 c ustawy o ochronie przyrody). To dlatego, jak informuje Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska, przetrzymywanie, hodowla, rozmnażanie, oferowanie do sprzedaży i zbywanie gatunków obcych, które w przypadku uwolnienia do środowiska przyrodniczego mogą zagrozić rodzimym gatunkom lub siedliskom przyrodniczym (in. inwazyjnych gatunków obcych) jest możliwe wyłącznie po uzyskaniu zezwolenia właściwego regionalnego dyrektora ochrony środowiska (art. 120 ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie przyrody). Natomiast wwożenie z zagranicy inwazyjnych gatunków obcych oraz jednocześnie przetrzymywanie, hodowla, rozmnażanie, oferowanie do sprzedaży i zbywanie tych sprowadzonych okazów wymaga zezwolenia generalnego dyrektora ochrony środowiska (art. 120 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie przyrody).
(A)